парахне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| парахне́нне | |
| парахне́ння | |
| парахне́нню | |
| парахне́нне | |
| парахне́ннем | |
| парахне́нні |
Крыніцы:
парахне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| парахне́нне | |
| парахне́ння | |
| парахне́нню | |
| парахне́нне | |
| парахне́ннем | |
| парахне́нні |
Крыніцы:
парахне́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| - | - | |
| - | - | |
| парахне́е | парахне́юць | |
| Прошлы час | ||
| парахне́ў | парахне́лі | |
| парахне́ла | ||
| парахне́ла | ||
Крыніцы:
парахня́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| парахня́ | |
| парахні́ | |
| парахні́ | |
| парахню́ | |
| парахнёй парахнёю |
|
| парахні́ |
Крыніцы:
парахня́вы
прыметнік, якасны
| парахня́вы | парахня́вая | парахня́вае | парахня́выя | |
| парахня́вага | парахня́вай парахня́вае |
парахня́вага | парахня́вых | |
| парахня́ваму | парахня́вай | парахня́ваму | парахня́вым | |
| парахня́вы ( парахня́вага ( |
парахня́вую | парахня́вае | парахня́выя ( парахня́вых ( |
|
| парахня́вым | парахня́вай парахня́ваю |
парахня́вым | парахня́вымі | |
| парахня́вым | парахня́вай | парахня́вым | парахня́вых | |
Крыніцы:
парахо́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| парахо́д | парахо́ды | |
| парахо́да | парахо́даў | |
| парахо́ду | парахо́дам | |
| парахо́д | парахо́ды | |
| парахо́дам | парахо́дамі | |
| парахо́дзе | парахо́дах |
Крыніцы:
параходабудава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| параходабудава́нне | |
| параходабудава́ння | |
| параходабудава́нню | |
| параходабудава́нне | |
| параходабудава́ннем | |
| параходабудава́нні |
Крыніцы:
парахо́дзік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| парахо́дзік | парахо́дзікі | |
| парахо́дзіка | парахо́дзікаў | |
| парахо́дзіку | парахо́дзікам | |
| парахо́дзік | парахо́дзікі | |
| парахо́дзікам | парахо́дзікамі | |
| парахо́дзіку | парахо́дзіках |
Крыніцы:
парахо́дны
прыметнік, адносны
| парахо́дны | парахо́дная | парахо́днае | парахо́дныя | |
| парахо́днага | парахо́днай парахо́днае |
парахо́днага | парахо́дных | |
| парахо́днаму | парахо́днай | парахо́днаму | парахо́дным | |
| парахо́дны ( парахо́днага ( |
парахо́дную | парахо́днае | парахо́дныя ( парахо́дных ( |
|
| парахо́дным | парахо́днай парахо́днаю |
парахо́дным | парахо́днымі | |
| парахо́дным | парахо́днай | парахо́дным | парахо́дных | |
Крыніцы:
парахо́дства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| парахо́дства | парахо́дствы | |
| парахо́дства | парахо́дстваў | |
| парахо́дству | парахо́дствам | |
| парахо́дства | парахо́дствы | |
| парахо́дствам | парахо́дствамі | |
| парахо́дстве | парахо́дствах |
Крыніцы:
Парахо́нск
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Парахо́нск | |
| Парахо́нска | |
| Парахо́нску | |
| Парахо́нск | |
| Парахо́нскам | |
| Парахо́нску |