Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

судатыкне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. судатыкне́нне судатыкне́нні
Р. судатыкне́ння судатыкне́нняў
Д. судатыкне́нню судатыкне́нням
В. судатыкне́нне судатыкне́нні
Т. судатыкне́ннем судатыкне́ннямі
М. судатыкне́нні судатыкне́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

судатыкнё́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. судатыкнё́ны судатыкнё́ная судатыкнё́нае судатыкнё́ныя
Р. судатыкнё́нага судатыкнё́най
судатыкнё́нае		 судатыкнё́нага судатыкнё́ных
Д. судатыкнё́наму судатыкнё́най судатыкнё́наму судатыкнё́ным
В. судатыкнё́ны (неадуш.)
судатыкнё́нага (адуш.)		 судатыкнё́ную судатыкнё́нае судатыкнё́ныя (неадуш.)
судатыкнё́ных (адуш.)
Т. судатыкнё́ным судатыкнё́най
судатыкнё́наю		 судатыкнё́ным судатыкнё́нымі
М. судатыкнё́ным судатыкнё́най судатыкнё́ным судатыкнё́ных

Крыніцы: piskunou2012.

судаты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. судаты́чны судаты́чная судаты́чнае судаты́чныя
Р. судаты́чнага судаты́чнай
судаты́чнае		 судаты́чнага судаты́чных
Д. судаты́чнаму судаты́чнай судаты́чнаму судаты́чным
В. судаты́чны (неадуш.)
судаты́чнага (адуш.)		 судаты́чную судаты́чнае судаты́чныя (неадуш.)
судаты́чных (адуш.)
Т. судаты́чным судаты́чнай
судаты́чнаю		 судаты́чным судаты́чнымі
М. судаты́чным судаты́чнай судаты́чным судаты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

судаўладкава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. судаўладкава́нне
Р. судаўладкава́ння
Д. судаўладкава́нню
В. судаўладкава́нне
Т. судаўладкава́ннем
М. судаўладкава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

судачыне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. судачыне́нне судачыне́нні
Р. судачыне́ння судачыне́нняў
Д. судачыне́нню судачыне́нням
В. судачыне́нне судачыне́нні
Т. судачыне́ннем судачыне́ннямі
М. судачыне́нні судачыне́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

судачыня́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. судачыня́юся судачыня́емся
2-я ас. судачыня́ешся судачыня́ецеся
3-я ас. судачыня́ецца судачыня́юцца
Прошлы час
м. судачыня́ўся судачыня́ліся
ж. судачыня́лася
н. судачыня́лася
Загадны лад
2-я ас. судачыня́йся судачыня́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час судачыня́ючыся

Крыніцы: piskunou2012.

судачыня́ць

‘забяспечваць узаемадзеянне каго-небудзь, чаго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. судачыня́ю судачыня́ем
2-я ас. судачыня́еш судачыня́еце
3-я ас. судачыня́е судачыня́юць
Прошлы час
м. судачыня́ў судачыня́лі
ж. судачыня́ла
н. судачыня́ла
Загадны лад
2-я ас. судачыня́й судачыня́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час судачыня́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

су́ддзе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. су́ддзе
Р. су́ддзя
Д. су́ддзю
В. су́ддзе
Т. су́ддзем
М. су́ддзі

Крыніцы: piskunou2012.

суддзё́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. суддзё́
Р. суддзя́
Д. суддзю́
В. суддзё́
Т. суддзём
М. суддзі́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

суддзя́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. суддзя́ су́ддзі
суддзі́
Р. суддзі́ су́ддзяў
Д. суддзі́ су́ддзям
В. суддзю́ су́ддзяў
Т. суддзёй
суддзёю		 су́ддзямі
М. суддзі́ су́ддзях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.