пара́нены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пара́нены |
пара́неная |
пара́ненае |
пара́неныя |
| Р. |
пара́ненага |
пара́ненай пара́ненае |
пара́ненага |
пара́неных |
| Д. |
пара́ненаму |
пара́ненай |
пара́ненаму |
пара́неным |
| В. |
пара́нены (неадуш.) пара́ненага (адуш.) |
пара́неную |
пара́ненае |
пара́неныя (неадуш.) пара́неных (адуш.) |
| Т. |
пара́неным |
пара́ненай пара́ненаю |
пара́неным |
пара́ненымі |
| М. |
пара́неным |
пара́ненай |
пара́неным |
пара́неных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пара́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пара́нены |
пара́неная |
пара́ненае |
пара́неныя |
| Р. |
пара́ненага |
пара́ненай пара́ненае |
пара́ненага |
пара́неных |
| Д. |
пара́ненаму |
пара́ненай |
пара́ненаму |
пара́неным |
| В. |
пара́нены (неадуш.) пара́ненага (адуш.) |
пара́неную |
пара́ненае |
пара́неныя (неадуш.) пара́неных (адуш.) |
| Т. |
пара́неным |
пара́ненай пара́ненаю |
пара́неным |
пара́ненымі |
| М. |
пара́неным |
пара́ненай |
пара́неным |
пара́неных |
Кароткая форма: пара́нена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паранепраніка́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паранепраніка́льны |
паранепраніка́льная |
паранепраніка́льнае |
паранепраніка́льныя |
| Р. |
паранепраніка́льнага |
паранепраніка́льнай паранепраніка́льнае |
паранепраніка́льнага |
паранепраніка́льных |
| Д. |
паранепраніка́льнаму |
паранепраніка́льнай |
паранепраніка́льнаму |
паранепраніка́льным |
| В. |
паранепраніка́льны (неадуш.) паранепраніка́льнага (адуш.) |
паранепраніка́льную |
паранепраніка́льнае |
паранепраніка́льныя (неадуш.) паранепраніка́льных (адуш.) |
| Т. |
паранепраніка́льным |
паранепраніка́льнай паранепраніка́льнаю |
паранепраніка́льным |
паранепраніка́льнымі |
| М. |
паранепраніка́льным |
паранепраніка́льнай |
паранепраніка́льным |
паранепраніка́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
паранефры́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паранефры́т |
| Р. |
паранефры́ту |
| Д. |
паранефры́ту |
| В. |
паранефры́т |
| Т. |
паранефры́там |
| М. |
паранефры́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
паранімі́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паранімі́я |
| Р. |
паранімі́і |
| Д. |
паранімі́і |
| В. |
паранімі́ю |
| Т. |
паранімі́яй паранімі́яю |
| М. |
паранімі́і |
Крыніцы:
piskunou2012.
парані́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
парані́т |
| Р. |
парані́ту |
| Д. |
парані́ту |
| В. |
парані́т |
| Т. |
парані́там |
| М. |
парані́це |
Крыніцы:
piskunou2012.
параніхі́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
параніхі́я |
параніхі́і |
| Р. |
параніхі́і |
параніхі́й |
| Д. |
параніхі́і |
параніхі́ям |
| В. |
параніхі́ю |
параніхі́і |
| Т. |
параніхі́яй параніхі́яю |
параніхі́ямі |
| М. |
параніхі́і |
параніхі́ях |
Крыніцы:
piskunou2012.
пара́ніцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пара́нюся |
пара́німся |
| 2-я ас. |
пара́нішся |
пара́ніцеся |
| 3-я ас. |
пара́ніцца |
пара́няцца |
| Прошлы час |
| м. |
пара́ніўся |
пара́ніліся |
| ж. |
пара́нілася |
| н. |
пара́нілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пара́нься |
пара́ньцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пара́ніўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.