шкрэ́бці
‘скрэбці каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шкрабу́ |
шкрабё́м |
| 2-я ас. |
шкрабе́ш |
шкрабяце́ |
| 3-я ас. |
шкрабе́ |
шкрабу́ць |
| Прошлы час |
| м. |
шкро́б |
шкрэ́блі |
| ж. |
шкрэ́бла |
| н. |
шкрэ́бла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шкрабі́ |
шкрабі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шкрабучы́ |
Крыніцы:
piskunou2012.
шкрэ́бціся
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шкрабу́ся |
шкрабё́мся |
| 2-я ас. |
шкрабе́шся |
шкрабяце́ся |
| 3-я ас. |
шкрабе́цца |
шкрабу́цца |
| Прошлы час |
| м. |
шкро́бся |
шкрэ́бліся |
| ж. |
шкрэ́блася |
| н. |
шкрэ́блася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шкрабі́ся |
шкрабі́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шкрабучы́ся |
Крыніцы:
piskunou2012.
шкрэ́д
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
шкрэ́д |
| Р. |
шкрэ́да |
| Д. |
шкрэ́ду |
| В. |
шкрэ́да |
| Т. |
шкрэ́дам |
| М. |
шкрэ́дзе |
Крыніцы:
piskunou2012.
шкуману́ць
‘шкуматнуць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шкуману́ |
шкуманё́м |
| 2-я ас. |
шкумане́ш |
шкуманяце́ |
| 3-я ас. |
шкумане́ |
шкуману́ць |
| Прошлы час |
| м. |
шкуману́ў |
шкуману́лі |
| ж. |
шкуману́ла |
| н. |
шкуману́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шкумані́ |
шкумані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
шкуману́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
шкума́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шкума́т |
шкуматы́ |
| Р. |
шкумата́ |
шкумато́ў |
| Д. |
шкумату́ |
шкумата́м |
| В. |
шкума́т |
шкуматы́ |
| Т. |
шкумато́м |
шкумата́мі |
| М. |
шкумаце́ |
шкумата́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
шкумата́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шкумата́нне |
шкумата́нні |
| Р. |
шкумата́ння |
шкумата́нняў |
| Д. |
шкумата́нню |
шкумата́нням |
| В. |
шкумата́нне |
шкумата́нні |
| Т. |
шкумата́ннем |
шкумата́ннямі |
| М. |
шкумата́нні |
шкумата́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
шкумата́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шкумата́ю |
шкумата́ем |
| 2-я ас. |
шкумата́еш |
шкумата́еце |
| 3-я ас. |
шкумата́е |
шкумата́юць |
| Прошлы час |
| м. |
шкумата́ў |
шкумата́лі |
| ж. |
шкумата́ла |
| н. |
шкумата́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шкумата́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
шкума́тнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шкума́тнік |
шкума́тнікі |
| Р. |
шкума́тніка |
шкума́тнікаў |
| Д. |
шкума́тніку |
шкума́тнікам |
| В. |
шкума́тніка |
шкума́тнікаў |
| Т. |
шкума́тнікам |
шкума́тнікамі |
| М. |
шкума́тніку |
шкума́тніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
шкума́тніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шкума́тніца |
шкума́тніцы |
| Р. |
шкума́тніцы |
шкума́тніц |
| Д. |
шкума́тніцы |
шкума́тніцам |
| В. |
шкума́тніцу |
шкума́тніц |
| Т. |
шкума́тніцай шкума́тніцаю |
шкума́тніцамі |
| М. |
шкума́тніцы |
шкума́тніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
шкуматну́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шкуматну́ |
шкуматнё́м |
| 2-я ас. |
шкуматне́ш |
шкуматняце́ |
| 3-я ас. |
шкуматне́ |
шкуматну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
шкуматну́ў |
шкуматну́лі |
| ж. |
шкуматну́ла |
| н. |
шкуматну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шкуматні́ |
шкуматні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
шкуматну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.