распу́снічаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
распу́снічаю |
распу́снічаем |
| 2-я ас. |
распу́снічаеш |
распу́снічаеце |
| 3-я ас. |
распу́снічае |
распу́снічаюць |
| Прошлы час |
| м. |
распу́снічаў |
распу́снічалі |
| ж. |
распу́снічала |
| н. |
распу́снічала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
распу́снічай |
распу́снічайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
распу́снічаючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
распу́сны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
распу́сны |
распу́сная |
распу́снае |
распу́сныя |
| Р. |
распу́снага |
распу́снай распу́снае |
распу́снага |
распу́сных |
| Д. |
распу́снаму |
распу́снай |
распу́снаму |
распу́сным |
| В. |
распу́сны (неадуш.) распу́снага (адуш.) |
распу́сную |
распу́снае |
распу́сныя (неадуш.) распу́сных (адуш.) |
| Т. |
распу́сным |
распу́снай распу́снаю |
распу́сным |
распу́снымі |
| М. |
распу́сным |
распу́снай |
распу́сным |
распу́сных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
распу́ста
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
распу́ста |
распу́сты |
| Р. |
распу́сты |
распу́ст распу́стаў |
| Д. |
распу́сце |
распу́стам |
| В. |
распу́сту |
распу́ст распу́стаў |
| Т. |
распу́стай распу́стаю |
распу́стамі |
| М. |
распу́сце |
распу́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
распу́ста
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
распу́ста |
распу́сты |
| Р. |
распу́сты |
распу́ст распу́стаў |
| Д. |
распу́сту |
распу́стам |
| В. |
распу́сту |
распу́ст распу́стаў |
| Т. |
распу́стам |
распу́стамі |
| М. |
распу́сце |
распу́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
распу́ста
‘свавольства’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
распу́ста |
| Р. |
распу́сты |
| Д. |
распу́сце |
| В. |
распу́сту |
| Т. |
распу́стай распу́стаю |
| М. |
распу́сце |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
распу́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
распу́стка |
распу́сткі |
| Р. |
распу́сткі |
распу́стак |
| Д. |
распу́стцы |
распу́сткам |
| В. |
распу́стку |
распу́стак |
| Т. |
распу́сткай распу́сткаю |
распу́сткамі |
| М. |
распу́стцы |
распу́стках |
Крыніцы:
piskunou2012.
распусці́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
распушчу́ся |
распу́сцімся |
| 2-я ас. |
распу́сцішся |
распу́сціцеся |
| 3-я ас. |
распу́сціцца |
распу́сцяцца |
| Прошлы час |
| м. |
распусці́ўся |
распусці́ліся |
| ж. |
распусці́лася |
| н. |
распусці́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
распусці́ся |
распусці́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
распусці́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
распусці́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
распушчу́ |
распу́сцім |
| 2-я ас. |
распу́сціш |
распу́сціце |
| 3-я ас. |
распу́сціць |
распу́сцяць |
| Прошлы час |
| м. |
распусці́ў |
распусці́лі |
| ж. |
распусці́ла |
| н. |
распусці́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
распусці́ |
распусці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
распусці́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
распу́таны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
распу́таны |
распу́таная |
распу́танае |
распу́таныя |
| Р. |
распу́танага |
распу́танай распу́танае |
распу́танага |
распу́таных |
| Д. |
распу́танаму |
распу́танай |
распу́танаму |
распу́таным |
| В. |
распу́таны (неадуш.) распу́танага (адуш.) |
распу́таную |
распу́танае |
распу́таныя (неадуш.) распу́таных (адуш.) |
| Т. |
распу́таным |
распу́танай распу́танаю |
распу́таным |
распу́танымі |
| М. |
распу́таным |
распу́танай |
распу́таным |
распу́таных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
распу́таны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
распу́таны |
распу́таная |
распу́танае |
распу́таныя |
| Р. |
распу́танага |
распу́танай распу́танае |
распу́танага |
распу́таных |
| Д. |
распу́танаму |
распу́танай |
распу́танаму |
распу́таным |
| В. |
распу́таны (неадуш.) распу́танага (адуш.) |
распу́таную |
распу́танае |
распу́таныя (неадуш.) распу́таных (адуш.) |
| Т. |
распу́таным |
распу́танай распу́танаю |
распу́таным |
распу́танымі |
| М. |
распу́таным |
распу́танай |
распу́таным |
распу́таных |
Кароткая форма: распу́тана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.