парабі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
параблю́ |
паро́бім |
| 2-я ас. |
паро́біш |
паро́біце |
| 3-я ас. |
паро́біць |
паро́бяць |
| Прошлы час |
| м. |
парабі́ў |
парабі́лі |
| ж. |
парабі́ла |
| н. |
парабі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
парабі́ |
парабі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
парабі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парабкава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
парабкава́нне |
| Р. |
парабкава́ння |
| Д. |
парабкава́нню |
| В. |
парабкава́нне |
| Т. |
парабкава́ннем |
| М. |
парабкава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
парабкава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
парабку́ю |
парабку́ем |
| 2-я ас. |
парабку́еш |
парабку́еце |
| 3-я ас. |
парабку́е |
парабку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
парабкава́ў |
парабкава́лі |
| ж. |
парабкава́ла |
| н. |
парабкава́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
парабку́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парабко́ўскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
парабко́ўскі |
парабко́ўская |
парабко́ўскае |
парабко́ўскія |
| Р. |
парабко́ўскага |
парабко́ўскай парабко́ўскае |
парабко́ўскага |
парабко́ўскіх |
| Д. |
парабко́ўскаму |
парабко́ўскай |
парабко́ўскаму |
парабко́ўскім |
| В. |
парабко́ўскі (неадуш.) парабко́ўскага (адуш.) |
парабко́ўскую |
парабко́ўскае |
парабко́ўскія (неадуш.) парабко́ўскіх (адуш.) |
| Т. |
парабко́ўскім |
парабко́ўскай парабко́ўскаю |
парабко́ўскім |
парабко́ўскімі |
| М. |
парабко́ўскім |
парабко́ўскай |
парабко́ўскім |
парабко́ўскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парабко́ўства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
парабко́ўства |
| Р. |
парабко́ўства |
| Д. |
парабко́ўству |
| В. |
парабко́ўства |
| Т. |
парабко́ўствам |
| М. |
парабко́ўстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парабля́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
парабля́нне |
| Р. |
парабля́ння |
| Д. |
парабля́нню |
| В. |
парабля́нне |
| Т. |
парабля́ннем |
| М. |
парабля́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
парабля́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
парабля́ю |
парабля́ем |
| 2-я ас. |
парабля́еш |
парабля́еце |
| 3-я ас. |
парабля́е |
парабля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
парабля́ў |
парабля́лі |
| ж. |
парабля́ла |
| н. |
парабля́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
парабля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парабро́нх
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парабро́нх |
парабро́нхі |
| Р. |
парабро́нха |
парабро́нхаў |
| Д. |
парабро́нху |
парабро́нхам |
| В. |
парабро́нх |
парабро́нхі |
| Т. |
парабро́нхам |
парабро́нхамі |
| М. |
парабро́нху |
парабро́нхах |
Крыніцы:
piskunou2012.