Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

амуніцы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. амуніцы́йны амуніцы́йная амуніцы́йнае амуніцы́йныя
Р. амуніцы́йнага амуніцы́йнай
амуніцы́йнае		 амуніцы́йнага амуніцы́йных
Д. амуніцы́йнаму амуніцы́йнай амуніцы́йнаму амуніцы́йным
В. амуніцы́йны (неадуш.)
амуніцы́йнага (адуш.)		 амуніцы́йную амуніцы́йнае амуніцы́йныя (неадуш.)
амуніцы́йных (адуш.)
Т. амуніцы́йным амуніцы́йнай
амуніцы́йнаю		 амуніцы́йным амуніцы́йнымі
М. амуніцы́йным амуніцы́йнай амуніцы́йным амуніцы́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

амуні́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. амуні́цыя
Р. амуні́цыі
Д. амуні́цыі
В. амуні́цыю
Т. амуні́цыяй
амуні́цыяю
М. амуні́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

амуні́чнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. амуні́чнік амуні́чнікі
Р. амуні́чніка амуні́чнікаў
Д. амуні́чніку амуні́чнікам
В. амуні́чнік амуні́чнікі
Т. амуні́чнікам амуні́чнікамі
М. амуні́чніку амуні́чніках

Крыніцы: piskunou2012.

амуні́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. амуні́чны амуні́чная амуні́чнае амуні́чныя
Р. амуні́чнага амуні́чнай
амуні́чнае		 амуні́чнага амуні́чных
Д. амуні́чнаму амуні́чнай амуні́чнаму амуні́чным
В. амуні́чны (неадуш.)
амуні́чнага (адуш.)		 амуні́чную амуні́чнае амуні́чныя (неадуш.)
амуні́чных (адуш.)
Т. амуні́чным амуні́чнай
амуні́чнаю		 амуні́чным амуні́чнымі
М. амуні́чным амуні́чнай амуні́чным амуні́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996.

аму́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аму́р аму́ры
Р. аму́ра аму́раў
Д. аму́ру аму́рам
В. аму́ра аму́раў
Т. аму́рам аму́рамі
М. аму́ры аму́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Аму́р

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Аму́р
Р. Аму́ра
Д. Аму́ру
В. Аму́ра
Т. Аму́рам
М. Аму́ру

Аму́р

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Аму́р
Р. Аму́ра
Д. Аму́ру
В. Аму́р
Т. Аму́рам
М. Аму́ры

аму́раў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аму́раў аму́рава аму́рава аму́равы
Р. аму́равага аму́равай
аму́равае		 аму́равага аму́равых
Д. аму́раваму аму́равай аму́раваму аму́равым
В. аму́раў (неадуш.)
аму́равага (адуш.)		 аму́раву аму́рава аму́равы (неадуш.)
ахіле́савых (адуш.)
Т. аму́равым аму́равай
аму́раваю		 аму́равым аму́равымі
М. аму́равым аму́равай аму́равым аму́равых

Крыніцы: tsbm1984.

аму́рзаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аму́рзаны аму́рзаная аму́рзанае аму́рзаныя
Р. аму́рзанага аму́рзанай
аму́рзанае		 аму́рзанага аму́рзаных
Д. аму́рзанаму аму́рзанай аму́рзанаму аму́рзаным
В. аму́рзаны (неадуш.)
аму́рзанага (адуш.)		 аму́рзаную аму́рзанае аму́рзаныя (неадуш.)
аму́рзаных (адуш.)
Т. аму́рзаным аму́рзанай
аму́рзанаю		 аму́рзаным аму́рзанымі
М. аму́рзаным аму́рзанай аму́рзаным аму́рзаных

Крыніцы: piskunou2012.

аму́рзаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аму́рзаны аму́рзаная аму́рзанае аму́рзаныя
Р. аму́рзанага аму́рзанай
аму́рзанае		 аму́рзанага аму́рзаных
Д. аму́рзанаму аму́рзанай аму́рзанаму аму́рзаным
В. аму́рзаны (неадуш.)
аму́рзанага (адуш.)		 аму́рзаную аму́рзанае аму́рзаныя (неадуш.)
аму́рзаных (адуш.)
Т. аму́рзаным аму́рзанай
аму́рзанаю		 аму́рзаным аму́рзанымі
М. аму́рзаным аму́рзанай аму́рзаным аму́рзаных

Крыніцы: piskunou2012.