Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

ампутацы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ампутацы́йны ампутацы́йная ампутацы́йнае ампутацы́йныя
Р. ампутацы́йнага ампутацы́йнай
ампутацы́йнае		 ампутацы́йнага ампутацы́йных
Д. ампутацы́йнаму ампутацы́йнай ампутацы́йнаму ампутацы́йным
В. ампутацы́йны (неадуш.)
ампутацы́йнага (адуш.)		 ампутацы́йную ампутацы́йнае ампутацы́йныя (неадуш.)
ампутацы́йных (адуш.)
Т. ампутацы́йным ампутацы́йнай
ампутацы́йнаю		 ампутацы́йным ампутацы́йнымі
М. ампутацы́йным ампутацы́йнай ампутацы́йным ампутацы́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ампута́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ампута́цыя ампута́цыі
Р. ампута́цыі ампута́цый
Д. ампута́цыі ампута́цыям
В. ампута́цыю ампута́цыі
Т. ампута́цыяй
ампута́цыяю		 ампута́цыямі
М. ампута́цыі ампута́цыях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

амры́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. амры́та амры́ты
Р. амры́ты амры́т
Д. амры́це амры́там
В. амры́ту амры́ты
Т. амры́тай
амры́таю		 амры́тамі
М. амры́це амры́тах

Крыніцы: piskunou2012.

Амстэрда́м

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Амстэрда́м
Р. Амстэрда́ма
Д. Амстэрда́му
В. Амстэрда́м
Т. Амстэрда́мам
М. Амстэрда́ме

амстэрда́мскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. амстэрда́мскі амстэрда́мская амстэрда́мскае амстэрда́мскія
Р. амстэрда́мскага амстэрда́мскай
амстэрда́мскае		 амстэрда́мскага амстэрда́мскіх
Д. амстэрда́мскаму амстэрда́мскай амстэрда́мскаму амстэрда́мскім
В. амстэрда́мскі (неадуш.)
амстэрда́мскага (адуш.)		 амстэрда́мскую амстэрда́мскае амстэрда́мскія (неадуш.)
амстэрда́мскіх (адуш.)
Т. амстэрда́мскім амстэрда́мскай
амстэрда́мскаю		 амстэрда́мскім амстэрда́мскімі
М. амстэрда́мскім амстэрда́мскай амстэрда́мскім амстэрда́мскіх

Крыніцы: piskunou2012.

а́мт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. а́мт а́мты
Р. а́мта а́мтаў
Д. а́мту а́мтам
В. а́мт а́мты
Т. а́мтам а́мтамі
М. а́мце а́мтах

Крыніцы: piskunou2012.

амудар’і́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. амудар’і́нскі амудар’і́нская амудар’і́нскае амудар’і́нскія
Р. амудар’і́нскага амудар’і́нскай
амудар’і́нскае		 амудар’і́нскага амудар’і́нскіх
Д. амудар’і́нскаму амудар’і́нскай амудар’і́нскаму амудар’і́нскім
В. амудар’і́нскі (неадуш.)
амудар’і́нскага (адуш.)		 амудар’і́нскую амудар’і́нскае амудар’і́нскія (неадуш.)
амудар’і́нскіх (адуш.)
Т. амудар’і́нскім амудар’і́нскай
амудар’і́нскаю		 амудар’і́нскім амудар’і́нскімі
М. амудар’і́нскім амудар’і́нскай амудар’і́нскім амудар’і́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Амудар’я́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Амудар’я́
Р. Амудар’і́
Д. Амудар’і́
В. Амудар’ю́
Т. Амудар’ё́й
Амудар’ё́ю
М. Амудар’і́

амужы́чаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. амужы́чаны амужы́чаная амужы́чанае амужы́чаныя
Р. амужы́чанага амужы́чанай
амужы́чанае		 амужы́чанага амужы́чаных
Д. амужы́чанаму амужы́чанай амужы́чанаму амужы́чаным
В. амужы́чаны (неадуш.)
амужы́чанага (адуш.)		 амужы́чаную амужы́чанае амужы́чаныя (неадуш.)
амужы́чаных (адуш.)
Т. амужы́чаным амужы́чанай
амужы́чанаю		 амужы́чаным амужы́чанымі
М. амужы́чаным амужы́чанай амужы́чаным амужы́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

амужы́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. амужы́чаны амужы́чаная амужы́чанае амужы́чаныя
Р. амужы́чанага амужы́чанай
амужы́чанае		 амужы́чанага амужы́чаных
Д. амужы́чанаму амужы́чанай амужы́чанаму амужы́чаным
В. амужы́чаны (неадуш.)
амужы́чанага (адуш.)		 амужы́чаную амужы́чанае амужы́чаныя (неадуш.)
амужы́чаных (адуш.)
Т. амужы́чаным амужы́чанай
амужы́чанаю		 амужы́чаным амужы́чанымі
М. амужы́чаным амужы́чанай амужы́чаным амужы́чаных

Крыніцы: piskunou2012.