Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

па́ранка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. па́ранка
Р. па́ранкі
Д. па́ранцы
В. па́ранку
Т. па́ранкай
па́ранкаю
М. па́ранцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

па́ранне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. па́ранне
Р. па́рання
Д. па́ранню
В. па́ранне
Т. па́раннем
М. па́ранні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пара́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пара́нны пара́нная пара́ннае пара́нныя
Р. пара́ннага пара́ннай
пара́ннае		 пара́ннага пара́нных
Д. пара́ннаму пара́ннай пара́ннаму пара́нным
В. пара́нны (неадуш.)
пара́ннага (адуш.)		 пара́нную пара́ннае пара́нныя (неадуш.)
пара́нных (адуш.)
Т. пара́нным пара́ннай
пара́ннаю		 пара́нным пара́ннымі
М. пара́нным пара́ннай пара́нным пара́нных

Крыніцы: piskunou2012.

парано́ік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. парано́ік парано́ікі
Р. парано́іка парано́ікаў
Д. парано́іку парано́ікам
В. парано́іка парано́ікаў
Т. парано́ікам парано́ікамі
М. парано́іку парано́іках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

парано́мія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. парано́мія
Р. парано́міі
Д. парано́міі
В. парано́мію
Т. парано́міяй
парано́міяю
М. парано́міі

Крыніцы: piskunou2012.

парано́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. парано́я
Р. парано́і
Д. парано́і
В. парано́ю
Т. парано́яй
парано́яю
М. парано́і

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

пара́нтрап

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пара́нтрап пара́нтрапы
Р. пара́нтрапа пара́нтрапаў
Д. пара́нтрапу пара́нтрапам
В. пара́нтрапа пара́нтрапаў
Т. пара́нтрапам пара́нтрапамі
М. пара́нтрапе пара́нтрапах

Крыніцы: piskunou2012.

парантэ́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. парантэ́з парантэ́зы
Р. парантэ́за парантэ́заў
Д. парантэ́зу парантэ́зам
В. парантэ́з парантэ́зы
Т. парантэ́зам парантэ́замі
М. парантэ́зе парантэ́зах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

парану́ць

‘парнуць, кальнуць каго-небудзь, што-небудзь і ў каго-небудзь, што-небудзь, чым-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. парану́ паранё́м
2-я ас. паране́ш параняце́
3-я ас. паране́ парану́ць
Прошлы час
м. парану́ў парану́лі
ж. парану́ла
н. парану́ла
Загадны лад
2-я ас. парані́ парані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час парану́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

па́раны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. па́раны па́раная па́ранае па́раныя
Р. па́ранага па́ранай
па́ранае		 па́ранага па́раных
Д. па́ранаму па́ранай па́ранаму па́раным
В. па́раны (неадуш.)
па́ранага (адуш.)		 па́раную па́ранае па́раныя (неадуш.)
па́раных (адуш.)
Т. па́раным па́ранай
па́ранаю		 па́раным па́ранымі
М. па́раным па́ранай па́раным па́раных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.