паранаграва́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паранаграва́льнік |
паранаграва́льнікі |
| Р. |
паранаграва́льніка |
паранаграва́льнікаў |
| Д. |
паранаграва́льніку |
паранаграва́льнікам |
| В. |
паранаграва́льнік |
паранаграва́льнікі |
| Т. |
паранаграва́льнікам |
паранаграва́льнікамі |
| М. |
паранаграва́льніку |
паранаграва́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
паранаграва́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паранаграва́льны |
паранаграва́льная |
паранаграва́льнае |
паранаграва́льныя |
| Р. |
паранаграва́льнага |
паранаграва́льнай паранаграва́льнае |
паранаграва́льнага |
паранаграва́льных |
| Д. |
паранаграва́льнаму |
паранаграва́льнай |
паранаграва́льнаму |
паранаграва́льным |
| В. |
паранаграва́льны (неадуш.) паранаграва́льнага (адуш.) |
паранаграва́льную |
паранаграва́льнае |
паранаграва́льныя (неадуш.) паранаграва́льных (адуш.) |
| Т. |
паранаграва́льным |
паранаграва́льнай паранаграва́льнаю |
паранаграва́льным |
паранаграва́льнымі |
| М. |
паранаграва́льным |
паранаграва́льнай |
паранаграва́льным |
паранаграва́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
паранаіда́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паранаіда́льнасць |
| Р. |
паранаіда́льнасці |
| Д. |
паранаіда́льнасці |
| В. |
паранаіда́льнасць |
| Т. |
паранаіда́льнасцю |
| М. |
паранаіда́льнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
паранаі́чка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паранаі́чка |
паранаі́чкі |
| Р. |
паранаі́чкі |
паранаі́чак |
| Д. |
паранаі́чцы |
паранаі́чкам |
| В. |
паранаі́чку |
паранаі́чак |
| Т. |
паранаі́чкай паранаі́чкаю |
паранаі́чкамі |
| М. |
паранаі́чцы |
паранаі́чках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
паранаі́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| паранаі́чна |
- |
- |
паранаі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паранаі́чны |
паранаі́чная |
паранаі́чнае |
паранаі́чныя |
| Р. |
паранаі́чнага |
паранаі́чнай паранаі́чнае |
паранаі́чнага |
паранаі́чных |
| Д. |
паранаі́чнаму |
паранаі́чнай |
паранаі́чнаму |
паранаі́чным |
| В. |
паранаі́чны (неадуш.) паранаі́чнага (адуш.) |
паранаі́чную |
паранаі́чнае |
паранаі́чныя (неадуш.) паранаі́чных (адуш.) |
| Т. |
паранаі́чным |
паранаі́чнай паранаі́чнаю |
паранаі́чным |
паранаі́чнымі |
| М. |
паранаі́чным |
паранаі́чнай |
паранаі́чным |
паранаі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паранама́зія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паранама́зія |
| Р. |
паранама́зіі |
| Д. |
паранама́зіі |
| В. |
паранама́зію |
| Т. |
паранама́зіяй паранама́зіяю |
| М. |
паранама́зіі |
Крыніцы:
piskunou2012.
паранарма́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паранарма́льны |
паранарма́льная |
паранарма́льнае |
паранарма́льныя |
| Р. |
паранарма́льнага |
паранарма́льнай паранарма́льнае |
паранарма́льнага |
паранарма́льных |
| Д. |
паранарма́льнаму |
паранарма́льнай |
паранарма́льнаму |
паранарма́льным |
| В. |
паранарма́льны (неадуш.) паранарма́льнага (адуш.) |
паранарма́льную |
паранарма́льнае |
паранарма́льныя (неадуш.) паранарма́льных (адуш.) |
| Т. |
паранарма́льным |
паранарма́льнай паранарма́льнаю |
паранарма́льным |
паранарма́льнымі |
| М. |
паранарма́льным |
паранарма́льнай |
паранарма́льным |
паранарма́льных |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.