радне́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
радне́ю |
радне́ем |
| 2-я ас. |
радне́еш |
радне́еце |
| 3-я ас. |
радне́е |
радне́юць |
| Прошлы час |
| м. |
радне́ў |
радне́лі |
| ж. |
радне́ла |
| н. |
радне́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
радне́й |
радне́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
радне́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
ра́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ра́днік |
ра́днікі |
| Р. |
ра́дніка |
ра́днікаў |
| Д. |
ра́дніку |
ра́днікам |
| В. |
ра́дніка |
ра́днікаў |
| Т. |
ра́днікам |
ра́днікамі |
| М. |
ра́дніку |
ра́дніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Раднікі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Раднікі́ |
| Р. |
Радніко́ў |
| Д. |
Радніка́м |
| В. |
Раднікі́ |
| Т. |
Радніка́мі |
| М. |
Радніка́х |
радні́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
радні́на |
| Р. |
радні́ны |
| Д. |
радні́не |
| В. |
радні́ну |
| Т. |
радні́най радні́наю |
| М. |
радні́не |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
радні́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
радню́ся |
ро́днімся |
| 2-я ас. |
ро́днішся |
ро́дніцеся |
| 3-я ас. |
ро́дніцца |
ро́дняцца |
| Прошлы час |
| м. |
радні́ўся |
радні́ліся |
| ж. |
радні́лася |
| н. |
радні́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
радні́ся |
радні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ро́днячыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
радні́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
радню́ |
ро́днім |
| 2-я ас. |
ро́дніш |
ро́дніце |
| 3-я ас. |
ро́дніць |
ро́дняць |
| Прошлы час |
| м. |
радні́ў |
радні́лі |
| ж. |
радні́ла |
| н. |
радні́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
радні́ |
радні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ро́днячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
радно́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
радно́ |
| Р. |
радна́ |
| Д. |
радну́ |
| В. |
радно́ |
| Т. |
радно́м |
| М. |
радне́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ра́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ра́дны |
ра́дная |
ра́днае |
ра́дныя |
| Р. |
ра́днага |
ра́днай ра́днае |
ра́днага |
ра́дных |
| Д. |
ра́днаму |
ра́днай |
ра́днаму |
ра́дным |
| В. |
ра́дны (неадуш.) ра́днага (адуш.) |
ра́дную |
ра́днае |
ра́дныя (неадуш.) ра́дных (адуш.) |
| Т. |
ра́дным |
ра́днай ра́днаю |
ра́дным |
ра́днымі |
| М. |
ра́дным |
ра́днай |
ра́дным |
ра́дных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.