папрына́джваць
‘папрывабліваць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
папрына́джваю |
папрына́джваем |
| 2-я ас. |
папрына́джваеш |
папрына́джваеце |
| 3-я ас. |
папрына́джвае |
папрына́джваюць |
| Прошлы час |
| м. |
папрына́джваў |
папрына́джвалі |
| ж. |
папрына́джвала |
| н. |
папрына́джвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
папрына́джвай |
папрына́джвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
папрына́джваўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
папрыно́сіць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
папрыно́шу |
папрыно́сім |
| 2-я ас. |
папрыно́сіш |
папрыно́сіце |
| 3-я ас. |
папрыно́сіць |
папрыно́сяць |
| Прошлы час |
| м. |
папрыно́сіў |
папрыно́сілі |
| ж. |
папрыно́сіла |
| н. |
папрыно́сіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
папрыно́сь |
папрыно́сьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
папрыно́сіўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
папрыно́шаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
папрыно́шаны |
папрыно́шаная |
папрыно́шанае |
папрыно́шаныя |
| Р. |
папрыно́шанага |
папрыно́шанай папрыно́шанае |
папрыно́шанага |
папрыно́шаных |
| Д. |
папрыно́шанаму |
папрыно́шанай |
папрыно́шанаму |
папрыно́шаным |
| В. |
папрыно́шаны папрыно́шанага |
папрыно́шаную |
папрыно́шанае |
папрыно́шаныя папрыно́шаных |
| Т. |
папрыно́шаным |
папрыно́шанай папрыно́шанаю |
папрыно́шаным |
папрыно́шанымі |
| М. |
папрыно́шаным |
папрыно́шанай |
папрыно́шаным |
папрыно́шаных |
Кароткая форма: папрыно́шана.
Крыніцы:
dzsl2007.
папрыняво́льваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
папрыняво́льваны |
папрыняво́льваная |
папрыняво́льванае |
папрыняво́льваныя |
| Р. |
папрыняво́льванага |
папрыняво́льванай папрыняво́льванае |
папрыняво́льванага |
папрыняво́льваных |
| Д. |
папрыняво́льванаму |
папрыняво́льванай |
папрыняво́льванаму |
папрыняво́льваным |
| В. |
папрыняво́льваны (неадуш.) папрыняво́льванага (адуш.) |
папрыняво́льваную |
папрыняво́льванае |
папрыняво́льваныя (неадуш.) папрыняво́льваных (адуш.) |
| Т. |
папрыняво́льваным |
папрыняво́льванай папрыняво́льванаю |
папрыняво́льваным |
папрыняво́льванымі |
| М. |
папрыняво́льваным |
папрыняво́льванай |
папрыняво́льваным |
папрыняво́льваных |
Крыніцы:
piskunou2012.
папрыняво́льваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
папрыняво́льваю |
папрыняво́льваем |
| 2-я ас. |
папрыняво́льваеш |
папрыняво́льваеце |
| 3-я ас. |
папрыняво́львае |
папрыняво́льваюць |
| Прошлы час |
| м. |
папрыняво́льваў |
папрыняво́львалі |
| ж. |
папрыняво́львала |
| н. |
папрыняво́львала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
папрыняво́львай |
папрыняво́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
папрыняво́льваўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
папрыпа́йваны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
папрыпа́йваны |
папрыпа́йваная |
папрыпа́йванае |
папрыпа́йваныя |
| Р. |
папрыпа́йванага |
папрыпа́йванай папрыпа́йванае |
папрыпа́йванага |
папрыпа́йваных |
| Д. |
папрыпа́йванаму |
папрыпа́йванай |
папрыпа́йванаму |
папрыпа́йваным |
| В. |
папрыпа́йваны (неадуш.) папрыпа́йванага (адуш.) |
папрыпа́йваную |
папрыпа́йванае |
папрыпа́йваныя (неадуш.) папрыпа́йваных (адуш.) |
| Т. |
папрыпа́йваным |
папрыпа́йванай папрыпа́йванаю |
папрыпа́йваным |
папрыпа́йванымі |
| М. |
папрыпа́йваным |
папрыпа́йванай |
папрыпа́йваным |
папрыпа́йваных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
папрыпа́йваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
папрыпа́йваны |
папрыпа́йваная |
папрыпа́йванае |
папрыпа́йваныя |
| Р. |
папрыпа́йванага |
папрыпа́йванай папрыпа́йванае |
папрыпа́йванага |
папрыпа́йваных |
| Д. |
папрыпа́йванаму |
папрыпа́йванай |
папрыпа́йванаму |
папрыпа́йваным |
| В. |
папрыпа́йваны (неадуш.) папрыпа́йванага (адуш.) |
папрыпа́йваную |
папрыпа́йванае |
папрыпа́йваныя (неадуш.) папрыпа́йваных (адуш.) |
| Т. |
папрыпа́йваным |
папрыпа́йванай папрыпа́йванаю |
папрыпа́йваным |
папрыпа́йванымі |
| М. |
папрыпа́йваным |
папрыпа́йванай |
папрыпа́йваным |
папрыпа́йваных |
Кароткая форма: папрыпа́йвана.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
папрыпа́йваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
папрыпа́йваю |
папрыпа́йваем |
| 2-я ас. |
папрыпа́йваеш |
папрыпа́йваеце |
| 3-я ас. |
папрыпа́йвае |
папрыпа́йваюць |
| Прошлы час |
| м. |
папрыпа́йваў |
папрыпа́йвалі |
| ж. |
папрыпа́йвала |
| н. |
папрыпа́йвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
папрыпа́йвай |
папрыпа́йвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
папрыпа́йваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.