Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Стрыга́нец

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

стрыгану́ць

‘укалоць намёкам (без прамога дапаўнення): стрыгануць вачамі на каго-небудзь; стрыгануць вушамі’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Стрыганцы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Стры́гі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

стрыгі́нскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	стрыгі́нскі	стрыгі́нская	стрыгі́нскае	стрыгі́нскія
Р.	стрыгі́нскага	стрыгі́нскай стрыгі́нскае	стрыгі́нскага	стрыгі́нскіх
Д.	стрыгі́нскаму	стрыгі́нскай	стрыгі́нскаму	стрыгі́нскім
В.	стрыгі́нскі (неадуш.) стрыгі́нскага (адуш.)	стрыгі́нскую	стрыгі́нскае	стрыгі́нскія (неадуш.) стрыгі́нскіх (адуш.)
Т.	стрыгі́нскім	стрыгі́нскай стрыгі́нскаю	стрыгі́нскім	стрыгі́нскімі
М.	стрыгі́нскім	стрыгі́нскай	стрыгі́нскім	стрыгі́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Стрыгі́нь

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

стрыгу́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стрыгуно́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

стрыгу́чы

прыметнік, адносны

	адз.	мн.
	м.	-
Н.	стрыгу́чы	-
Р.	стрыгу́чага	-
Д.	стрыгу́чаму	-
В.	стрыгу́чы (неадуш.) стрыгу́чага (адуш.)	стрыгу́чых (адуш.)
Т.	стрыгу́чым	-
М.	стрыгу́чым	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

стры́гчы

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum