выка́зваемы
дзеепрыметнік, залежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выка́зваемы |
выка́зваемая |
выка́зваемае |
выка́зваемыя |
| Р. |
выка́зваемага |
выка́зваемай выка́зваемае |
выка́зваемага |
выка́зваемых |
| Д. |
выка́зваемаму |
выка́зваемай |
выка́зваемаму |
выка́зваемым |
| В. |
выка́зваемы выка́зваемага |
выка́зваемую |
выка́зваемае |
выка́зваемыя |
| Т. |
выка́зваемым |
выка́зваемай выка́зваемаю |
выка́зваемым |
выка́зваемымі |
| М. |
выка́зваемым |
выка́зваемай |
выка́зваемым |
выка́зваемых |
выка́званне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выка́званне |
выка́званні |
| Р. |
выка́звання |
выка́званняў |
| Д. |
выка́званню |
выка́званням |
| В. |
выка́званне |
выка́званні |
| Т. |
выка́званнем |
выка́званнямі |
| М. |
выка́званні |
выка́званнях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выка́звацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выка́зваюся |
выка́зваемся |
| 2-я ас. |
выка́зваешся |
выка́зваецеся |
| 3-я ас. |
выка́зваецца |
выка́зваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
выка́зваўся |
выка́зваліся |
| ж. |
выка́звалася |
| н. |
выка́звалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выка́звайся |
выка́звайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выка́зваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выка́зваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выка́зваю |
выка́зваем |
| 2-я ас. |
выка́зваеш |
выка́зваеце |
| 3-я ас. |
выка́звае |
выка́зваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выка́зваў |
выка́звалі |
| ж. |
выка́звала |
| н. |
выка́звала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выка́звай |
выка́звайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выка́зваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выка́знік
‘выразнік’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выка́знік |
выка́знікі |
| Р. |
выка́зніка |
выка́знікаў |
| Д. |
выка́зніку |
выка́знікам |
| В. |
выка́зніка |
выка́знікаў |
| Т. |
выка́знікам |
выка́знікамі |
| М. |
выка́зніку |
выка́зніках |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
выка́знік
‘член сказа’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выка́знік |
выка́знікі |
| Р. |
выка́зніка |
выка́знікаў |
| Д. |
выка́зніку |
выка́знікам |
| В. |
выка́знік |
выка́знікі |
| Т. |
выка́знікам |
выка́знікамі |
| М. |
выка́зніку |
выка́зніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выка́знікавасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выка́знікавасць |
| Р. |
выка́знікавасці |
| Д. |
выка́знікавасці |
| В. |
выка́знікавасць |
| Т. |
выка́знікавасцю |
| М. |
выка́знікавасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
выка́знікавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выка́знікавы |
выка́знікавая |
выка́знікавае |
выка́знікавыя |
| Р. |
выка́знікавага |
выка́знікавай выка́знікавае |
выка́знікавага |
выка́знікавых |
| Д. |
выка́знікаваму |
выка́знікавай |
выка́знікаваму |
выка́знікавым |
| В. |
выка́знікавы (неадуш.) выка́знікавага (адуш.) |
выка́знікавую |
выка́знікавае |
выка́знікавыя (неадуш.) выка́знікавых (адуш.) |
| Т. |
выка́знікавым |
выка́знікавай выка́знікаваю |
выка́знікавым |
выка́знікавымі |
| М. |
выка́знікавым |
выка́знікавай |
выка́знікавым |
выка́знікавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́калантарыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́калантару |
вы́калантарым |
| 2-я ас. |
вы́калантарыш |
вы́калантарыце |
| 3-я ас. |
вы́калантарыць |
вы́калантараць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́калантарыў |
вы́калантарылі |
| ж. |
вы́калантарыла |
| н. |
вы́калантарыла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́калантарыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́каланы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́каланы |
вы́каланая |
вы́каланае |
вы́каланыя |
| Р. |
вы́каланага |
вы́каланай вы́каланае |
вы́каланага |
вы́каланых |
| Д. |
вы́каланаму |
вы́каланай |
вы́каланаму |
вы́каланым |
| В. |
вы́каланы (неадуш.) вы́каланага (адуш.) |
вы́каланую |
вы́каланае |
вы́каланыя (неадуш.) вы́каланых (адуш.) |
| Т. |
вы́каланым |
вы́каланай вы́каланаю |
вы́каланым |
вы́каланымі |
| М. |
вы́каланым |
вы́каланай |
вы́каланым |
вы́каланых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.