Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

пако́ст

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. пако́ст
Р. пако́сту
Д. пако́сту
В. пако́ст
Т. пако́стам
М. пако́сце

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пако́сціць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пако́шчу пако́сцім
2-я ас. пако́сціш пако́сціце
3-я ас. пако́сціць пако́сцяць
Прошлы час
м. пако́сціў пако́сцілі
ж. пако́сціла
н. пако́сціла
Загадны лад
2-я ас. пако́сці пако́сціце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пако́сцячы

Крыніцы: piskunou2012.

пако́там

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
пако́там - -

Крыніцы: piskunou2012.

пако́ўзацца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пако́ўзаюся пако́ўзаемся
2-я ас. пако́ўзаешся пако́ўзаецеся
3-я ас. пако́ўзаецца пако́ўзаюцца
Прошлы час
м. пако́ўзаўся пако́ўзаліся
ж. пако́ўзалася
н. пако́ўзалася
Загадны лад
2-я ас. пако́ўзайся пако́ўзайцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час пако́ўзаўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пако́ўзаць

‘пакоўзацца, паслізгаць, павадзіць па якой-небудзь паверхні чым-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пако́ўзаю пако́ўзаем
2-я ас. пако́ўзаеш пако́ўзаеце
3-я ас. пако́ўзае пако́ўзаюць
Прошлы час
м. пако́ўзаў пако́ўзалі
ж. пако́ўзала
н. пако́ўзала
Загадны лад
2-я ас. пако́ўзай пако́ўзайце
Дзеепрыслоўе
прош. час пако́ўзаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

пако́ўзвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пако́ўзваюся пако́ўзваемся
2-я ас. пако́ўзваешся пако́ўзваецеся
3-я ас. пако́ўзваецца пако́ўзваюцца
Прошлы час
м. пако́ўзваўся пако́ўзваліся
ж. пако́ўзвалася
н. пако́ўзвалася
Дзеепрыслоўе
цяп. час пако́ўзваючыся

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пако́ўка

‘апрацаваны каваннем кавалак металу’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пако́ўка пако́ўкі
Р. пако́ўкі пако́вак
Д. пако́ўцы пако́ўкам
В. пако́ўку пако́ўкі
Т. пако́ўкай
пако́ўкаю		 пако́ўкамі
М. пако́ўцы пако́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

пако́ўка

‘дзеянне’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. пако́ўка
Р. пако́ўкі
Д. пако́ўцы
В. пако́ўку
Т. пако́ўкай
пако́ўкаю
М. пако́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

пако́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. пако́ўнасць
Р. пако́ўнасці
Д. пако́ўнасці
В. пако́ўнасць
Т. пако́ўнасцю
М. пако́ўнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пако́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пако́ўны пако́ўная пако́ўнае пако́ўныя
Р. пако́ўнага пако́ўнай
пако́ўнае		 пако́ўнага пако́ўных
Д. пако́ўнаму пако́ўнай пако́ўнаму пако́ўным
В. пако́ўны (неадуш.)
пако́ўнага (адуш.)		 пако́ўную пако́ўнае пако́ўныя (неадуш.)
пако́ўных (адуш.)
Т. пако́ўным пако́ўнай
пако́ўнаю		 пако́ўным пако́ўнымі
М. пако́ўным пако́ўнай пако́ўным пако́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.