пако́рнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пако́рнік |
пако́рнікі |
| Р. |
пако́рніка |
пако́рнікаў |
| Д. |
пако́рніку |
пако́рнікам |
| В. |
пако́рніка |
пако́рнікаў |
| Т. |
пако́рнікам |
пако́рнікамі |
| М. |
пако́рніку |
пако́рніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
пако́рніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пако́рніца |
пако́рніцы |
| Р. |
пако́рніцы |
пако́рніц |
| Д. |
пако́рніцы |
пако́рніцам |
| В. |
пако́рніцу |
пако́рніц |
| Т. |
пако́рніцай пако́рніцаю |
пако́рніцамі |
| М. |
пако́рніцы |
пако́рніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
пако́рны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пако́рны |
пако́рная |
пако́рнае |
пако́рныя |
| Р. |
пако́рнага |
пако́рнай пако́рнае |
пако́рнага |
пако́рных |
| Д. |
пако́рнаму |
пако́рнай |
пако́рнаму |
пако́рным |
| В. |
пако́рны (неадуш.) пако́рнага (адуш.) |
пако́рную |
пако́рнае |
пако́рныя (неадуш.) пако́рных (адуш.) |
| Т. |
пако́рным |
пако́рнай пако́рнаю |
пако́рным |
пако́рнымі |
| М. |
пако́рным |
пако́рнай |
пако́рным |
пако́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
пако́рпацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пако́рпаюся |
пако́рпаемся |
| 2-я ас. |
пако́рпаешся |
пако́рпаецеся |
| 3-я ас. |
пако́рпаецца |
пако́рпаюцца |
| Прошлы час |
| м. |
пако́рпаўся |
пако́рпаліся |
| ж. |
пако́рпалася |
| н. |
пако́рпалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пако́рпайся |
пако́рпайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пако́рпаўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пако́рпаць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пако́рпаю |
пако́рпаем |
| 2-я ас. |
пако́рпаеш |
пако́рпаеце |
| 3-я ас. |
пако́рпае |
пако́рпаюць |
| Прошлы час |
| м. |
пако́рпаў |
пако́рпалі |
| ж. |
пако́рпала |
| н. |
пако́рпала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пако́рпай |
пако́рпайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пако́рпаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пако́рчыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пако́рчуся |
пако́рчымся |
| 2-я ас. |
пако́рчышся |
пако́рчыцеся |
| 3-я ас. |
пако́рчыцца |
пако́рчацца |
| Прошлы час |
| м. |
пако́рчыўся |
пако́рчыліся |
| ж. |
пако́рчылася |
| н. |
пако́рчылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пако́рчыся |
пако́рчыцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пако́рчыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
пако́с
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пако́с |
пако́сы |
| Р. |
пако́су |
пако́саў |
| Д. |
пако́су |
пако́сам |
| В. |
пако́с |
пако́сы |
| Т. |
пако́сам |
пако́самі |
| М. |
пако́се |
пако́сах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пако́снік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пако́снік |
пако́снікі |
| Р. |
пако́сніка |
пако́снікаў |
| Д. |
пако́сніку |
пако́снікам |
| В. |
пако́сніка |
пако́снікаў |
| Т. |
пако́снікам |
пако́снікамі |
| М. |
пако́сніку |
пако́сніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
пако́сны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пако́сны |
пако́сная |
пако́снае |
пако́сныя |
| Р. |
пако́снага |
пако́снай пако́снае |
пако́снага |
пако́сных |
| Д. |
пако́снаму |
пако́снай |
пако́снаму |
пако́сным |
| В. |
пако́сны (неадуш.) пако́снага (адуш.) |
пако́сную |
пако́снае |
пако́сныя (неадуш.) пако́сных (адуш.) |
| Т. |
пако́сным |
пако́снай пако́снаю |
пако́сным |
пако́снымі |
| М. |
пако́сным |
пако́снай |
пако́сным |
пако́сных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.