змане́жыць
‘аб'ездзіць (каня) на правілах манежнай язды; змучыць, стаміць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
змане́жу |
змане́жым |
| 2-я ас. |
змане́жыш |
змане́жыце |
| 3-я ас. |
змане́жыць |
змане́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
змане́жыў |
змане́жылі |
| ж. |
змане́жыла |
| н. |
змане́жыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
змане́ж |
змане́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
змане́жыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зма́нены
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зма́нены |
зма́неная |
зма́ненае |
зма́неныя |
| Р. |
зма́ненага |
зма́ненай зма́ненае |
зма́ненага |
зма́неных |
| Д. |
зма́ненаму |
зма́ненай |
зма́ненаму |
зма́неным |
| В. |
зма́нены (неадуш.) зма́ненага (адуш.) |
зма́неную |
зма́ненае |
зма́неныя (неадуш.) зма́неных (адуш.) |
| Т. |
зма́неным |
зма́ненай зма́ненаю |
зма́неным |
зма́ненымі |
| М. |
зма́неным |
зма́ненай |
зма́неным |
зма́неных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
зма́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зма́нены |
зма́неная |
зма́ненае |
зма́неныя |
| Р. |
зма́ненага |
зма́ненай зма́ненае |
зма́ненага |
зма́неных |
| Д. |
зма́ненаму |
зма́ненай |
зма́ненаму |
зма́неным |
| В. |
зма́нены (неадуш.) зма́ненага (адуш.) |
зма́неную |
зма́ненае |
зма́неныя (неадуш.) зма́неных (адуш.) |
| Т. |
зма́неным |
зма́ненай зма́ненаю |
зма́неным |
зма́ненымі |
| М. |
зма́неным |
зма́ненай |
зма́неным |
зма́неных |
Кароткая форма: зма́нена.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
зманеўрава́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зманеўру́ю |
зманеўру́ем |
| 2-я ас. |
зманеўру́еш |
зманеўру́еце |
| 3-я ас. |
зманеўру́е |
зманеўру́юць |
| Прошлы час |
| м. |
зманеўрава́ў |
зманеўрава́лі |
| ж. |
зманеўрава́ла |
| н. |
зманеўрава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зманеўру́й |
зманеўру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зманеўрава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
змані́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зманю́ |
зма́нім |
| 2-я ас. |
зма́ніш |
зма́ніце |
| 3-я ас. |
зма́ніць |
зма́няць |
| Прошлы час |
| м. |
змані́ў |
змані́лі |
| ж. |
змані́ла |
| н. |
змані́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
змані́ |
змані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
змані́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зма́нліва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| зма́нліва |
зма́нлівей |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
зма́нлівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зма́нлівасць |
| Р. |
зма́нлівасці |
| Д. |
зма́нлівасці |
| В. |
зма́нлівасць |
| Т. |
зма́нлівасцю |
| М. |
зма́нлівасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зма́нлівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зма́нлівы |
зма́нлівая |
зма́нлівае |
зма́нлівыя |
| Р. |
зма́нлівага |
зма́нлівай зма́нлівае |
зма́нлівага |
зма́нлівых |
| Д. |
зма́нліваму |
зма́нлівай |
зма́нліваму |
зма́нлівым |
| В. |
зма́нлівы (неадуш.) зма́нлівага (адуш.) |
зма́нлівую |
зма́нлівае |
зма́нлівыя (неадуш.) зма́нлівых (адуш.) |
| Т. |
зма́нлівым |
зма́нлівай зма́нліваю |
зма́нлівым |
зма́нлівымі |
| М. |
зма́нлівым |
зма́нлівай |
зма́нлівым |
зма́нлівых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.