алмазазаме́ннік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
алмазазаме́ннік |
алмазазаме́ннікі |
| Р. |
алмазазаме́нніку |
алмазазаме́ннікаў |
| Д. |
алмазазаме́нніку |
алмазазаме́ннікам |
| В. |
алмазазаме́ннік |
алмазазаме́ннікі |
| Т. |
алмазазаме́ннікам |
алмазазаме́ннікамі |
| М. |
алмазазаме́нніку |
алмазазаме́нніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
алмазаздабыва́ючы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
алмазаздабыва́ючы |
алмазаздабыва́ючая |
алмазаздабыва́ючае |
алмазаздабыва́ючыя |
| Р. |
алмазаздабыва́ючага |
алмазаздабыва́ючай алмазаздабыва́ючае |
алмазаздабыва́ючага |
алмазаздабыва́ючых |
| Д. |
алмазаздабыва́ючаму |
алмазаздабыва́ючай |
алмазаздабыва́ючаму |
алмазаздабыва́ючым |
| В. |
алмазаздабыва́ючы (неадуш.) |
алмазаздабыва́ючую |
алмазаздабыва́ючае |
алмазаздабыва́ючыя (неадуш.) |
| Т. |
алмазаздабыва́ючым |
алмазаздабыва́ючай алмазаздабыва́ючаю |
алмазаздабыва́ючым |
алмазаздабыва́ючымі |
| М. |
алмазаздабыва́ючым |
алмазаздабыва́ючай |
алмазаздабыва́ючым |
алмазаздабыва́ючых |
Крыніцы:
prym2009,
sbm2012.
алмазаздабыўны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
алмазаздабыўны́ |
алмазаздабыўна́я |
алмазаздабыўно́е |
алмазаздабыўны́я |
| Р. |
алмазаздабыўно́га |
алмазаздабыўно́й алмазаздабыўно́е |
алмазаздабыўно́га |
алмазаздабыўны́х |
| Д. |
алмазаздабыўно́му |
алмазаздабыўно́й |
алмазаздабыўно́му |
алмазаздабыўны́м |
| В. |
алмазаздабыўны́ (неадуш.) алмазаздабыўно́га (адуш.) |
алмазаздабыўну́ю |
алмазаздабыўно́е |
алмазаздабыўны́я (неадуш.) алмазаздабыўны́х (адуш.) |
| Т. |
алмазаздабыўны́м |
алмазаздабыўно́й алмазаздабыўно́ю |
алмазаздабыўны́м |
алмазаздабыўны́мі |
| М. |
алмазаздабыўны́м |
алмазаздабыўно́й |
алмазаздабыўны́м |
алмазаздабыўны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
алма́знік
‘той, хто займаецца разведкай, здабычай і апрацоўкай алмазаў’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
алма́знік |
алма́знікі |
| Р. |
алма́зніка |
алма́знікаў |
| Д. |
алма́зніку |
алма́знікам |
| В. |
алма́зніка |
алма́знікаў |
| Т. |
алма́знікам |
алма́знікамі |
| М. |
алма́зніку |
алма́зніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
алма́зны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
алма́зны |
алма́зная |
алма́знае |
алма́зныя |
| Р. |
алма́знага |
алма́знай алма́знае |
алма́знага |
алма́зных |
| Д. |
алма́знаму |
алма́знай |
алма́знаму |
алма́зным |
| В. |
алма́зны (неадуш.) алма́знага (адуш.) |
алма́зную |
алма́знае |
алма́зныя (неадуш.) алма́зных (адуш.) |
| Т. |
алма́зным |
алма́знай алма́знаю |
алма́зным |
алма́знымі |
| М. |
алма́зным |
алма́знай |
алма́зным |
алма́зных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
алма́зчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
алма́зчык |
алма́зчыкі |
| Р. |
алма́зчыка |
алма́зчыкаў |
| Д. |
алма́зчыку |
алма́зчыкам |
| В. |
алма́зчыка |
алма́зчыкаў |
| Т. |
алма́зчыкам |
алма́зчыкамі |
| М. |
алма́зчыку |
алма́зчыках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.