злуза́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
злуза́ны |
злуза́ная |
злуза́нае |
злуза́ныя |
| Р. |
злуза́нага |
злуза́най злуза́нае |
злуза́нага |
злуза́ных |
| Д. |
злуза́наму |
злуза́най |
злуза́наму |
злуза́ным |
| В. |
злуза́ны (неадуш.) злуза́нага (адуш.) |
злуза́ную |
злуза́нае |
злуза́ныя (неадуш.) злуза́ных (адуш.) |
| Т. |
злуза́ным |
злуза́най злуза́наю |
злуза́ным |
злуза́нымі |
| М. |
злуза́ным |
злуза́най |
злуза́ным |
злуза́ных |
Кароткая форма: злуза́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
злуза́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
злуза́ецца |
злуза́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
злуза́ўся |
злуза́ліся |
| ж. |
злуза́лася |
| н. |
злуза́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
злуза́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
злуза́ю |
злуза́ем |
| 2-я ас. |
злуза́еш |
злуза́еце |
| 3-я ас. |
злуза́е |
злуза́юць |
| Прошлы час |
| м. |
злуза́ў |
злуза́лі |
| ж. |
злуза́ла |
| н. |
злуза́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
злуза́й |
злуза́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
злуза́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
злу́званне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
злу́званне |
| Р. |
злу́звання |
| Д. |
злу́званню |
| В. |
злу́званне |
| Т. |
злу́званнем |
| М. |
злу́званні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
злу́звацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
злу́зваецца |
злу́зваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
злу́зваўся |
злу́зваліся |
| ж. |
злу́звалася |
| н. |
злу́звалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
злу́зваючыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
злу́зваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
злу́зваю |
злу́зваем |
| 2-я ас. |
злу́зваеш |
злу́зваеце |
| 3-я ас. |
злу́звае |
злу́зваюць |
| Прошлы час |
| м. |
злу́зваў |
злу́звалі |
| ж. |
злу́звала |
| н. |
злу́звала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
злу́звай |
злу́звайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
злу́зваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
злуне́ць
‘здурнець’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
злуне́ю |
злуне́ем |
| 2-я ас. |
злуне́еш |
злуне́еце |
| 3-я ас. |
злуне́е |
злуне́юць |
| Прошлы час |
| м. |
злуне́ў |
злуне́лі |
| ж. |
злуне́ла |
| н. |
злуне́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
злуне́й |
злуне́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
злуне́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
злупа́сіць
‘пабіць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
злупа́шу |
злупа́сім |
| 2-я ас. |
злупа́сіш |
злупа́сіце |
| 3-я ас. |
злупа́сіць |
злупа́сяць |
| Прошлы час |
| м. |
злупа́сіў |
злупа́сілі |
| ж. |
злупа́сіла |
| н. |
злупа́сіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
злупа́сь |
злупа́сьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
злупа́сіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
злупі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
злу́піцца |
злу́пяцца |
| Прошлы час |
| м. |
злупі́ўся |
злупі́ліся |
| ж. |
злупі́лася |
| н. |
злупі́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.