разбо́мблены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разбо́мблены |
разбо́мбленая |
разбо́мбленае |
разбо́мбленыя |
| Р. |
разбо́мбленага |
разбо́мбленай разбо́мбленае |
разбо́мбленага |
разбо́мбленых |
| Д. |
разбо́мбленаму |
разбо́мбленай |
разбо́мбленаму |
разбо́мбленым |
| В. |
разбо́мблены (неадуш.) разбо́мбленага (адуш.) |
разбо́мбленую |
разбо́мбленае |
разбо́мбленыя (неадуш.) разбо́мбленых (адуш.) |
| Т. |
разбо́мбленым |
разбо́мбленай разбо́мбленаю |
разбо́мбленым |
разбо́мбленымі |
| М. |
разбо́мбленым |
разбо́мбленай |
разбо́мбленым |
разбо́мбленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
разбо́мблены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разбо́мблены |
разбо́мбленая |
разбо́мбленае |
разбо́мбленыя |
| Р. |
разбо́мбленага |
разбо́мбленай разбо́мбленае |
разбо́мбленага |
разбо́мбленых |
| Д. |
разбо́мбленаму |
разбо́мбленай |
разбо́мбленаму |
разбо́мбленым |
| В. |
разбо́мблены (неадуш.) разбо́мбленага (адуш.) |
разбо́мбленую |
разбо́мбленае |
разбо́мбленыя (неадуш.) разбо́мбленых (адуш.) |
| Т. |
разбо́мбленым |
разбо́мбленай разбо́мбленаю |
разбо́мбленым |
разбо́мбленымі |
| М. |
разбо́мбленым |
разбо́мбленай |
разбо́мбленым |
разбо́мбленых |
Кароткая форма: разбо́мблена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
разбо́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
разбо́р |
| Р. |
разбо́ру |
| Д. |
разбо́ру |
| В. |
разбо́р |
| Т. |
разбо́рам |
| М. |
разбо́ры |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
разбо́рачная
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| ж. |
- |
| Н. |
разбо́рачная |
разбо́рачныя |
| Р. |
разбо́рачнай |
разбо́рачных |
| Д. |
разбо́рачнай |
разбо́рачным |
| В. |
разбо́рачную |
разбо́рачныя |
| Т. |
разбо́рачнай разбо́рачнаю |
разбо́рачнымі |
| М. |
разбо́рачнай |
разбо́рачных |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012.
разбо́рачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разбо́рачны |
разбо́рачная |
разбо́рачнае |
разбо́рачныя |
| Р. |
разбо́рачнага |
разбо́рачнай разбо́рачнае |
разбо́рачнага |
разбо́рачных |
| Д. |
разбо́рачнаму |
разбо́рачнай |
разбо́рачнаму |
разбо́рачным |
| В. |
разбо́рачны (неадуш.) разбо́рачнага (адуш.) |
разбо́рачную |
разбо́рачнае |
разбо́рачныя (неадуш.) разбо́рачных (адуш.) |
| Т. |
разбо́рачным |
разбо́рачнай разбо́рачнаю |
разбо́рачным |
разбо́рачнымі |
| М. |
разбо́рачным |
разбо́рачнай |
разбо́рачным |
разбо́рачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
разбо́рка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
разбо́рка |
| Р. |
разбо́ркі |
| Д. |
разбо́рцы |
| В. |
разбо́рку |
| Т. |
разбо́ркай разбо́ркаю |
| М. |
разбо́рцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
разбо́рліва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| разбо́рліва |
разбо́рлівей |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
разбо́рлівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
разбо́рлівасць |
| Р. |
разбо́рлівасці |
| Д. |
разбо́рлівасці |
| В. |
разбо́рлівасць |
| Т. |
разбо́рлівасцю |
| М. |
разбо́рлівасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
разбо́рлівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разбо́рлівы |
разбо́рлівая |
разбо́рлівае |
разбо́рлівыя |
| Р. |
разбо́рлівага |
разбо́рлівай разбо́рлівае |
разбо́рлівага |
разбо́рлівых |
| Д. |
разбо́рліваму |
разбо́рлівай |
разбо́рліваму |
разбо́рлівым |
| В. |
разбо́рлівы (неадуш.) разбо́рлівага (адуш.) |
разбо́рлівую |
разбо́рлівае |
разбо́рлівыя (неадуш.) разбо́рлівых (адуш.) |
| Т. |
разбо́рлівым |
разбо́рлівай разбо́рліваю |
разбо́рлівым |
разбо́рлівымі |
| М. |
разбо́рлівым |
разбо́рлівай |
разбо́рлівым |
разбо́рлівых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
разбо́рнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
разбо́рнасць |
| Р. |
разбо́рнасці |
| Д. |
разбо́рнасці |
| В. |
разбо́рнасць |
| Т. |
разбо́рнасцю |
| М. |
разбо́рнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.