сто́ўпіць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сто́ўплю |
сто́ўпім |
| 2-я ас. |
сто́ўпіш |
сто́ўпіце |
| 3-я ас. |
сто́ўпіць |
сто́ўпяць |
| Прошлы час |
| м. |
сто́ўпіў |
сто́ўпілі |
| ж. |
сто́ўпіла |
| н. |
сто́ўпіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
сто́ўпі |
сто́ўпіце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
сто́ўпіўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
tsbm1984.
сто́ўпішча
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сто́ўпішча |
сто́ўпішчы |
| Р. |
сто́ўпішча |
сто́ўпішч сто́ўпішчаў |
| Д. |
сто́ўпішчу |
сто́ўпішчам |
| В. |
сто́ўпішча |
сто́ўпішчы |
| Т. |
сто́ўпішчам |
сто́ўпішчамі |
| М. |
сто́ўпішчы |
сто́ўпішчах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Сто́ўпішча
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Сто́ўпішча |
| Р. |
Сто́ўпішча |
| Д. |
Сто́ўпішчу |
| В. |
Сто́ўпішча |
| Т. |
Сто́ўпішчам |
| М. |
Сто́ўпішчы |
сто́ўплены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сто́ўплены |
сто́ўпленая |
сто́ўпленае |
сто́ўпленыя |
| Р. |
сто́ўпленага |
сто́ўпленай сто́ўпленае |
сто́ўпленага |
сто́ўпленых |
| Д. |
сто́ўпленаму |
сто́ўпленай |
сто́ўпленаму |
сто́ўпленым |
| В. |
сто́ўплены (неадуш.) сто́ўпленага (адуш.) |
сто́ўпленую |
сто́ўпленае |
сто́ўпленыя (неадуш.) сто́ўпленых (адуш.) |
| Т. |
сто́ўпленым |
сто́ўпленай сто́ўпленаю |
сто́ўпленым |
сто́ўпленымі |
| М. |
сто́ўпленым |
сто́ўпленай |
сто́ўпленым |
сто́ўпленых |
Крыніцы:
piskunou2012.
сто́ўпліваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сто́ўпліваю |
сто́ўпліваем |
| 2-я ас. |
сто́ўпліваеш |
сто́ўпліваеце |
| 3-я ас. |
сто́ўплівае |
сто́ўпліваюць |
| Прошлы час |
| м. |
сто́ўпліваў |
сто́ўплівалі |
| ж. |
сто́ўплівала |
| н. |
сто́ўплівала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
сто́ўплівай |
сто́ўплівайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
сто́ўпліваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
сто́ўпнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сто́ўпнік |
сто́ўпнікі |
| Р. |
сто́ўпніка |
сто́ўпнікаў |
| Д. |
сто́ўпніку |
сто́ўпнікам |
| В. |
сто́ўпніка |
сто́ўпнікаў |
| Т. |
сто́ўпнікам |
сто́ўпнікамі |
| М. |
сто́ўпніку |
сто́ўпніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Сто́ўпня
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Сто́ўпня |
| Р. |
Сто́ўпні |
| Д. |
Сто́ўпні |
| В. |
Сто́ўпню |
| Т. |
Сто́ўпняй Сто́ўпняю |
| М. |
Сто́ўпні |
сто́ўхванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сто́ўхванне |
| Р. |
сто́ўхвання |
| Д. |
сто́ўхванню |
| В. |
сто́ўхванне |
| Т. |
сто́ўхваннем |
| М. |
сто́ўхванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
сто́ўчаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сто́ўчаны |
сто́ўчаная |
сто́ўчанае |
сто́ўчаныя |
| Р. |
сто́ўчанага |
сто́ўчанай сто́ўчанае |
сто́ўчанага |
сто́ўчаных |
| Д. |
сто́ўчанаму |
сто́ўчанай |
сто́ўчанаму |
сто́ўчаным |
| В. |
сто́ўчаны (неадуш.) сто́ўчанага (адуш.) |
сто́ўчаную |
сто́ўчанае |
сто́ўчаныя (неадуш.) сто́ўчаных (адуш.) |
| Т. |
сто́ўчаным |
сто́ўчанай сто́ўчанаю |
сто́ўчаным |
сто́ўчанымі |
| М. |
сто́ўчаным |
сто́ўчанай |
сто́ўчаным |
сто́ўчаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сто́ўчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сто́ўчаны |
сто́ўчаная |
сто́ўчанае |
сто́ўчаныя |
| Р. |
сто́ўчанага |
сто́ўчанай сто́ўчанае |
сто́ўчанага |
сто́ўчаных |
| Д. |
сто́ўчанаму |
сто́ўчанай |
сто́ўчанаму |
сто́ўчаным |
| В. |
сто́ўчаны (неадуш.) сто́ўчанага (адуш.) |
сто́ўчаную |
сто́ўчанае |
сто́ўчаныя (неадуш.) сто́ўчаных (адуш.) |
| Т. |
сто́ўчаным |
сто́ўчанай сто́ўчанаю |
сто́ўчаным |
сто́ўчанымі |
| М. |
сто́ўчаным |
сто́ўчанай |
сто́ўчаным |
сто́ўчаных |
Кароткая форма: сто́ўчана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.