зласло́віць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зласло́ўлю |
зласло́вім |
| 2-я ас. |
зласло́віш |
зласло́віце |
| 3-я ас. |
зласло́віць |
зласло́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
зласло́віў |
зласло́вілі |
| ж. |
зласло́віла |
| н. |
зласло́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зласло́ў |
зласло́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зласло́вячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зласло́ўе
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зласло́ўе |
| Р. |
зласло́ўя |
| Д. |
зласло́ўю |
| В. |
зласло́ўе |
| Т. |
зласло́ўем |
| М. |
зласло́ўі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зласме́х
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зласме́х |
| Р. |
зласме́ху |
| Д. |
зласме́ху |
| В. |
зласме́х |
| Т. |
зласме́хам |
| М. |
зласме́ху |
Крыніцы:
piskunou2012.
зласме́шнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зласме́шнік |
зласме́шнікі |
| Р. |
зласме́шніка |
зласме́шнікаў |
| Д. |
зласме́шніку |
зласме́шнікам |
| В. |
зласме́шніка |
зласме́шнікаў |
| Т. |
зласме́шнікам |
зласме́шнікамі |
| М. |
зласме́шніку |
зласме́шніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
зласме́шніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зласме́шніца |
зласме́шніцы |
| Р. |
зласме́шніцы |
зласме́шніц |
| Д. |
зласме́шніцы |
зласме́шніцам |
| В. |
зласме́шніцу |
зласме́шніц |
| Т. |
зласме́шніцай зласме́шніцаю |
зласме́шніцамі |
| М. |
зласме́шніцы |
зласме́шніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.