алавя́нік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
алавя́нік |
алавя́нікі |
| Р. |
алавя́ніка |
алавя́нікаў |
| Д. |
алавя́ніку |
алавя́нікам |
| В. |
алавя́нік |
алавя́нікі |
| Т. |
алавя́нікам |
алавя́нікамі |
| М. |
алавя́ніку |
алавя́ніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
алавя́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
алавя́нка |
алавя́нкі |
| Р. |
алавя́нкі |
алавя́нак |
| Д. |
алавя́нцы |
алавя́нкам |
| В. |
алавя́нку |
алавя́нкі |
| Т. |
алавя́нкай алавя́нкаю |
алавя́нкамі |
| М. |
алавя́нцы |
алавя́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.
алавя́ннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
алавя́ннік |
алавя́ннікі |
| Р. |
алавя́нніка |
алавя́ннікаў |
| Д. |
алавя́нніку |
алавя́ннікам |
| В. |
алавя́нніка |
алавя́ннікаў |
| Т. |
алавя́ннікам |
алавя́ннікамі |
| М. |
алавя́нніку |
алавя́нніках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
алавя́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
алавя́ны |
алавя́ная |
алавя́нае |
алавя́ныя |
| Р. |
алавя́нага |
алавя́най алавя́нае |
алавя́нага |
алавя́ных |
| Д. |
алавя́наму |
алавя́най |
алавя́наму |
алавя́ным |
| В. |
алавя́ны (неадуш.) алавя́нага (адуш.) |
алавя́ную |
алавя́нае |
алавя́ныя (неадуш.) алавя́ных (адуш.) |
| Т. |
алавя́ным |
алавя́най алавя́наю |
алавя́ным |
алавя́нымі |
| М. |
алавя́ным |
алавя́най |
алавя́ным |
алавя́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
алага́мія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
алага́мія |
| Р. |
алага́міі |
| Д. |
алага́міі |
| В. |
алага́мію |
| Т. |
алага́міяй алага́міяю |
| М. |
алага́міі |
Крыніцы:
piskunou2012.
алагене́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
алагене́з |
| Р. |
алагене́зу |
| Д. |
алагене́зу |
| В. |
алагене́з |
| Т. |
алагене́зам |
| М. |
алагене́зе |
Крыніцы:
piskunou2012.