зі́ркнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зі́ркну |
зі́ркнем |
| 2-я ас. |
зі́ркнеш |
зі́ркнеце |
| 3-я ас. |
зі́ркне |
зі́ркнуць |
| Прошлы час |
| м. |
зі́ркнуў |
зі́ркнулі |
| ж. |
зі́ркнула |
| н. |
зі́ркнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зі́ркні |
зі́ркніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зі́ркнуўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зірну́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зірну́ся |
зірнё́мся |
| 2-я ас. |
зірне́шся |
зірняце́ся |
| 3-я ас. |
зірне́цца |
зірну́цца |
| Прошлы час |
| м. |
зірну́ўся |
зірну́ліся |
| ж. |
зірну́лася |
| н. |
зірну́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зірні́ся |
зірні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зірну́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зірну́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зірну́ |
зірнё́м |
| 2-я ас. |
зірне́ш |
зірняце́ |
| 3-я ас. |
зірне́ |
зірну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
зірну́ў |
зірну́лі |
| ж. |
зірну́ла |
| н. |
зірну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зірні́ |
зірні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зірну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
з’і́сціцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
з’і́сціцца |
з’і́сцяцца |
| Прошлы час |
| м. |
з’і́сціўся |
з’і́сціліся |
| ж. |
з’і́сцілася |
| н. |
з’і́сцілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
з’і́сціся |
з’і́сціцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
з’і́сціўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
зіхаві́ца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зіхаві́ца |
зіхаві́цы |
| Р. |
зіхаві́цы |
зіхаві́ц |
| Д. |
зіхаві́цы |
зіхаві́цам |
| В. |
зіхаві́цу |
зіхаві́цы |
| Т. |
зіхаві́цай зіхаві́цаю |
зіхаві́цамі |
| М. |
зіхаві́цы |
зіхаві́цах |
Крыніцы:
piskunou2012.
зіха́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зіха́нне |
| Р. |
зіха́ння |
| Д. |
зіха́нню |
| В. |
зіха́нне |
| Т. |
зіха́ннем |
| М. |
зіха́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
зіхатлі́ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| зіхатлі́ва |
зіхатлі́вей |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
зіхатлі́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зіхатлі́васць |
| Р. |
зіхатлі́васці |
| Д. |
зіхатлі́васці |
| В. |
зіхатлі́васць |
| Т. |
зіхатлі́васцю |
| М. |
зіхатлі́васці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
зіхатлі́вы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зіхатлі́вы |
зіхатлі́вая |
зіхатлі́вае |
зіхатлі́выя |
| Р. |
зіхатлі́вага |
зіхатлі́вай зіхатлі́вае |
зіхатлі́вага |
зіхатлі́вых |
| Д. |
зіхатлі́ваму |
зіхатлі́вай |
зіхатлі́ваму |
зіхатлі́вым |
| В. |
зіхатлі́вы (неадуш.) зіхатлі́вага (адуш.) |
зіхатлі́вую |
зіхатлі́вае |
зіхатлі́выя (неадуш.) зіхатлі́вых (адуш.) |
| Т. |
зіхатлі́вым |
зіхатлі́вай зіхатлі́ваю |
зіхатлі́вым |
зіхатлі́вымі |
| М. |
зіхатлі́вым |
зіхатлі́вай |
зіхатлі́вым |
зіхатлі́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.