разбіра́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
разбіра́юся |
разбіра́емся |
| 2-я ас. |
разбіра́ешся |
разбіра́ецеся |
| 3-я ас. |
разбіра́ецца |
разбіра́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
разбіра́ўся |
разбіра́ліся |
| ж. |
разбіра́лася |
| н. |
разбіра́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
разбіра́йся |
разбіра́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
разбіра́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
разбіра́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
разбіра́ю |
разбіра́ем |
| 2-я ас. |
разбіра́еш |
разбіра́еце |
| 3-я ас. |
разбіра́е |
разбіра́юць |
| Прошлы час |
| м. |
разбіра́ў |
разбіра́лі |
| ж. |
разбіра́ла |
| н. |
разбіра́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
разбіра́й |
разбіра́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
разбіра́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
разбі́тасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
разбі́тасць |
| Р. |
разбі́тасці |
| Д. |
разбі́тасці |
| В. |
разбі́тасць |
| Т. |
разбі́тасцю |
| М. |
разбі́тасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
разбі́тнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
разбі́тнасць |
| Р. |
разбі́тнасці |
| Д. |
разбі́тнасці |
| В. |
разбі́тнасць |
| Т. |
разбі́тнасцю |
| М. |
разбі́тнасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
разбітны́
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разбітны́ |
разбітна́я |
разбітно́е |
разбітны́я |
| Р. |
разбітно́га |
разбітно́й разбітно́е |
разбітно́га |
разбітны́х |
| Д. |
разбітно́му |
разбітно́й |
разбітно́му |
разбітны́м |
| В. |
разбітны́ (неадуш.) разбітно́га (адуш.) |
разбітну́ю |
разбітно́е |
разбітны́я (неадуш.) разбітны́х (адуш.) |
| Т. |
разбітны́м |
разбітно́й разбітно́ю |
разбітны́м |
разбітны́мі |
| М. |
разбітны́м |
разбітно́й |
разбітны́м |
разбітны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
разбі́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разбі́ты |
разбі́тая |
разбі́тае |
разбі́тыя |
| Р. |
разбі́тага |
разбі́тай разбі́тае |
разбі́тага |
разбі́тых |
| Д. |
разбі́таму |
разбі́тай |
разбі́таму |
разбі́тым |
| В. |
разбі́ты (неадуш.) разбі́тага (адуш.) |
разбі́тую |
разбі́тае |
разбі́тыя (неадуш.) разбі́тых (адуш.) |
| Т. |
разбі́тым |
разбі́тай разбі́таю |
разбі́тым |
разбі́тымі |
| М. |
разбі́тым |
разбі́тай |
разбі́тым |
разбі́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
разбі́ты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разбі́ты |
разбі́тая |
разбі́тае |
разбі́тыя |
| Р. |
разбі́тага |
разбі́тай разбі́тае |
разбі́тага |
разбі́тых |
| Д. |
разбі́таму |
разбі́тай |
разбі́таму |
разбі́тым |
| В. |
разбі́ты (неадуш.) разбі́тага (адуш.) |
разбі́тую |
разбі́тае |
разбі́тыя (неадуш.) разбі́тых (адуш.) |
| Т. |
разбі́тым |
разбі́тай разбі́таю |
разбі́тым |
разбі́тымі |
| М. |
разбі́тым |
разбі́тай |
разбі́тым |
разбі́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
разбі́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разбі́ты |
разбі́тая |
разбі́тае |
разбі́тыя |
| Р. |
разбі́тага |
разбі́тай разбі́тае |
разбі́тага |
разбі́тых |
| Д. |
разбі́таму |
разбі́тай |
разбі́таму |
разбі́тым |
| В. |
разбі́ты (неадуш.) разбі́тага (адуш.) |
разбі́тую |
разбі́тае |
разбі́тыя (неадуш.) разбі́тых (адуш.) |
| Т. |
разбі́тым |
разбі́тай разбі́таю |
разбі́тым |
разбі́тымі |
| М. |
разбі́тым |
разбі́тай |
разбі́тым |
разбі́тых |
Кароткая форма: разбі́та.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
разбі́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
разбі́ўка |
| Р. |
разбі́ўкі |
| Д. |
разбі́ўцы |
| В. |
разбі́ўку |
| Т. |
разбі́ўкай разбі́ўкаю |
| М. |
разбі́ўцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
разбіўны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разбіўны́ |
разбіўна́я |
разбіўно́е |
разбіўны́я |
| Р. |
разбіўно́га |
разбіўно́й разбіўно́е |
разбіўно́га |
разбіўны́х |
| Д. |
разбіўно́му |
разбіўно́й |
разбіўно́му |
разбіўны́м |
| В. |
разбіўны́ (неадуш.) разбіўно́га (адуш.) |
разбіўну́ю |
разбіўно́е |
разбіўны́я (неадуш.) разбіўны́х (адуш.) |
| Т. |
разбіўны́м |
разбіўно́й разбіўно́ю |
разбіўны́м |
разбіўны́мі |
| М. |
разбіўны́м |
разбіўно́й |
разбіўны́м |
разбіўны́х |
Іншыя варыянты:
разбі́ўны.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.