стары́зніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
стары́зніцкі |
стары́зніцкая |
стары́зніцкае |
стары́зніцкія |
| Р. |
стары́зніцкага |
стары́зніцкай стары́зніцкае |
стары́зніцкага |
стары́зніцкіх |
| Д. |
стары́зніцкаму |
стары́зніцкай |
стары́зніцкаму |
стары́зніцкім |
| В. |
стары́зніцкі (неадуш.) стары́зніцкага (адуш.) |
стары́зніцкую |
стары́зніцкае |
стары́зніцкія (неадуш.) стары́зніцкіх (адуш.) |
| Т. |
стары́зніцкім |
стары́зніцкай стары́зніцкаю |
стары́зніцкім |
стары́зніцкімі |
| М. |
стары́зніцкім |
стары́зніцкай |
стары́зніцкім |
стары́зніцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
стары́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стары́к |
старыкі́ |
| Р. |
старыка́ |
старыко́ў |
| Д. |
старыку́ |
старыка́м |
| В. |
стары́к |
старыкі́ |
| Т. |
старыко́м |
старыка́мі |
| М. |
старыку́ |
старыка́х |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
старыкава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
старыку́ю |
старыку́ем |
| 2-я ас. |
старыку́еш |
старыку́еце |
| 3-я ас. |
старыку́е |
старыку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
старыкава́ў |
старыкава́лі |
| ж. |
старыкава́ла |
| н. |
старыкава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
старыку́й |
старыку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
старыку́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
старыка́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
старыка́н |
старыка́ны |
| Р. |
старыка́на |
старыка́наў |
| Д. |
старыка́ну |
старыка́нам |
| В. |
старыка́на |
старыка́наў |
| Т. |
старыка́нам |
старыка́намі |
| М. |
старыка́не |
старыка́нах |
Крыніцы:
nazounik2008,
tsbm1984.
Старыкі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Старыкі́ |
| Р. |
Старыко́ў |
| Д. |
Старыка́м |
| В. |
Старыкі́ |
| Т. |
Старыка́мі |
| М. |
Старыка́х |
Ста́рына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ста́рына |
| Р. |
Ста́рыны |
| Д. |
Ста́рыне |
| В. |
Ста́рыну |
| Т. |
Ста́рынай Ста́рынаю |
| М. |
Ста́рыне |
Ста́рына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ста́рына |
| Р. |
Ста́рына |
| Д. |
Ста́рыну |
| В. |
Ста́рына |
| Т. |
Ста́рынам |
| М. |
Ста́рыне |
Старына́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Старына́ |
| Р. |
Старыны́ |
| Д. |
Старыне́ |
| В. |
Старыну́ |
| Т. |
Старыно́й Старыно́ю |
| М. |
Старыне́ |
стары́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
стары́нка |
| Р. |
стары́нкі |
| Д. |
стары́нцы |
| В. |
стары́нку |
| Т. |
стары́нкай стары́нкаю |
| М. |
стары́нцы |
Крыніцы:
piskunou2012.