Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

старарэжы́мнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

старарэжы́мнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

старарэжы́мны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	старарэжы́мны	старарэжы́мная	старарэжы́мнае	старарэжы́мныя
Р.	старарэжы́мнага	старарэжы́мнай старарэжы́мнае	старарэжы́мнага	старарэжы́мных
Д.	старарэжы́мнаму	старарэжы́мнай	старарэжы́мнаму	старарэжы́мным
В.	старарэжы́мны (неадуш.) старарэжы́мнага (адуш.)	старарэжы́мную	старарэжы́мнае	старарэжы́мныя (неадуш.) старарэжы́мных (адуш.)
Т.	старарэжы́мным	старарэжы́мнай старарэжы́мнаю	старарэжы́мным	старарэжы́мнымі
М.	старарэжы́мным	старарэжы́мнай	старарэжы́мным	старарэжы́мных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

старарэ́чышча

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

старасве́тны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	старасве́тны	старасве́тная	старасве́тнае	старасве́тныя
Р.	старасве́тнага	старасве́тнай старасве́тнае	старасве́тнага	старасве́тных
Д.	старасве́тнаму	старасве́тнай	старасве́тнаму	старасве́тным
В.	старасве́тны (неадуш.) старасве́тнага (адуш.)	старасве́тную	старасве́тнае	старасве́тныя (неадуш.) старасве́тных (адуш.)
Т.	старасве́тным	старасве́тнай старасве́тнаю	старасве́тным	старасве́тнымі
М.	старасве́тным	старасве́тнай	старасве́тным	старасве́тных

Крыніцы: piskunou2012.

старасве́тчына

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	старасве́тчына
Р.	старасве́тчыны
Д.	старасве́тчыне
В.	старасве́тчыну
Т.	старасве́тчынай старасве́тчынаю
М.	старасве́тчыне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

старасве́цкасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

старасве́цкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	старасве́цкі	старасве́цкая	старасве́цкае	старасве́цкія
Р.	старасве́цкага	старасве́цкай старасве́цкае	старасве́цкага	старасве́цкіх
Д.	старасве́цкаму	старасве́цкай	старасве́цкаму	старасве́цкім
В.	старасве́цкі (неадуш.) старасве́цкага (адуш.)	старасве́цкую	старасве́цкае	старасве́цкія (неадуш.) старасве́цкіх (адуш.)
Т.	старасве́цкім	старасве́цкай старасве́цкаю	старасве́цкім	старасве́цкімі
М.	старасве́цкім	старасве́цкай	старасве́цкім	старасве́цкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Старасе́к

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Старасе́лле

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Verbum