няўдзя́чны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
няўдзя́чны |
няўдзя́чная |
няўдзя́чнае |
няўдзя́чныя |
| Р. |
няўдзя́чнага |
няўдзя́чнай няўдзя́чнае |
няўдзя́чнага |
няўдзя́чных |
| Д. |
няўдзя́чнаму |
няўдзя́чнай |
няўдзя́чнаму |
няўдзя́чным |
| В. |
няўдзя́чны (неадуш.) няўдзя́чнага (адуш.) |
няўдзя́чную |
няўдзя́чнае |
няўдзя́чныя (неадуш.) няўдзя́чных (адуш.) |
| Т. |
няўдзя́чным |
няўдзя́чнай няўдзя́чнаю |
няўдзя́чным |
няўдзя́чнымі |
| М. |
няўдзя́чным |
няўдзя́чнай |
няўдзя́чным |
няўдзя́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
няўдо́ба
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
няўдо́ба |
няўдо́бы |
| Р. |
няўдо́бы |
няўдо́б |
| Д. |
няўдо́бе |
няўдо́бам |
| В. |
няўдо́бу |
няўдо́бы |
| Т. |
няўдо́бай няўдо́баю |
няўдо́бамі |
| М. |
няўдо́бе |
няўдо́бах |
Крыніцы:
piskunou2012.
няўдо́біца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
няўдо́біца |
няўдо́біцы |
| Р. |
няўдо́біцы |
няўдо́біц |
| Д. |
няўдо́біцы |
няўдо́біцам |
| В. |
няўдо́біцу |
няўдо́біцы |
| Т. |
няўдо́біцай няўдо́біцаю |
няўдо́біцамі |
| М. |
няўдо́біцы |
няўдо́біцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
няўдо́бка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
няўдо́бка |
| Р. |
няўдо́бкі |
| Д. |
няўдо́бцы |
| В. |
няўдо́бку |
| Т. |
няўдо́бкай няўдо́бкаю |
| М. |
няўдо́бцы |
Крыніцы:
piskunou2012.
няўдо́бны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
няўдо́бны |
няўдо́бная |
няўдо́бнае |
няўдо́бныя |
| Р. |
няўдо́бнага |
няўдо́бнай няўдо́бнае |
няўдо́бнага |
няўдо́бных |
| Д. |
няўдо́бнаму |
няўдо́бнай |
няўдо́бнаму |
няўдо́бным |
| В. |
няўдо́бны (неадуш.) няўдо́бнага (адуш.) |
няўдо́бную |
няўдо́бнае |
няўдо́бныя (неадуш.) няўдо́бных (адуш.) |
| Т. |
няўдо́бным |
няўдо́бнай няўдо́бнаю |
няўдо́бным |
няўдо́бнымі |
| М. |
няўдо́бным |
няўдо́бнай |
няўдо́бным |
няўдо́бных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
няўе́зджаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
няўе́зджаны |
няўе́зджаная |
няўе́зджанае |
няўе́зджаныя |
| Р. |
няўе́зджанага |
няўе́зджанай няўе́зджанае |
няўе́зджанага |
няўе́зджаных |
| Д. |
няўе́зджанаму |
няўе́зджанай |
няўе́зджанаму |
няўе́зджаным |
| В. |
няўе́зджаны (неадуш.) няўе́зджанага (адуш.) |
няўе́зджаную |
няўе́зджанае |
няўе́зджаныя (неадуш.) няўе́зджаных (адуш.) |
| Т. |
няўе́зджаным |
няўе́зджанай няўе́зджанаю |
няўе́зджаным |
няўе́зджанымі |
| М. |
няўе́зджаным |
няўе́зджанай |
няўе́зджаным |
няўе́зджаных |
Крыніцы:
piskunou2012.