Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

няўё́мны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	няўё́мны	няўё́мная	няўё́мнае	няўё́мныя
Р.	няўё́мнага	няўё́мнай няўё́мнае	няўё́мнага	няўё́мных
Д.	няўё́мнаму	няўё́мнай	няўё́мнаму	няўё́мным
В.	няўё́мны (неадуш.) няўё́мнага (адуш.)	няўё́мную	няўё́мнае	няўё́мныя (неадуш.) няўё́мных (адуш.)
Т.	няўё́мным	няўё́мнай няўё́мнаю	няўё́мным	няўё́мнымі
М.	няўё́мным	няўё́мнай	няўё́мным	няўё́мных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

няўжо́

часціца

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

няўжы́тнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

няўжы́тны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	няўжы́тны	няўжы́тная	няўжы́тнае	няўжы́тныя
Р.	няўжы́тнага	няўжы́тнай няўжы́тнае	няўжы́тнага	няўжы́тных
Д.	няўжы́тнаму	няўжы́тнай	няўжы́тнаму	няўжы́тным
В.	няўжы́тны (неадуш.) няўжы́тнага (адуш.)	няўжы́тную	няўжы́тнае	няўжы́тныя (неадуш.) няўжы́тных (адуш.)
Т.	няўжы́тным	няўжы́тнай няўжы́тнаю	няўжы́тным	няўжы́тнымі
М.	няўжы́тным	няўжы́тнай	няўжы́тным	няўжы́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

няўжы́ўна

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
няўжы́ўна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

няўжы́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

няўжы́ўны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	няўжы́ўны	няўжы́ўная	няўжы́ўнае	няўжы́ўныя
Р.	няўжы́ўнага	няўжы́ўнай няўжы́ўнае	няўжы́ўнага	няўжы́ўных
Д.	няўжы́ўнаму	няўжы́ўнай	няўжы́ўнаму	няўжы́ўным
В.	няўжы́ўны (неадуш.) няўжы́ўнага (адуш.)	няўжы́ўную	няўжы́ўнае	няўжы́ўныя (неадуш.) няўжы́ўных (адуш.)
Т.	няўжы́ўным	няўжы́ўнай няўжы́ўнаю	няўжы́ўным	няўжы́ўнымі
М.	няўжы́ўным	няўжы́ўнай	няўжы́ўным	няўжы́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

няўжы́ўчывасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

няўжы́ўчывы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	няўжы́ўчывы	няўжы́ўчывая	няўжы́ўчывае	няўжы́ўчывыя
Р.	няўжы́ўчывага	няўжы́ўчывай няўжы́ўчывае	няўжы́ўчывага	няўжы́ўчывых
Д.	няўжы́ўчываму	няўжы́ўчывай	няўжы́ўчываму	няўжы́ўчывым
В.	няўжы́ўчывы (неадуш.) няўжы́ўчывага (адуш.)	няўжы́ўчывую	няўжы́ўчывае	няўжы́ўчывыя (неадуш.) няўжы́ўчывых (адуш.)
Т.	няўжы́ўчывым	няўжы́ўчывай няўжы́ўчываю	няўжы́ўчывым	няўжы́ўчывымі
М.	няўжы́ўчывым	няўжы́ўчывай	няўжы́ўчывым	няўжы́ўчывых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

няўзбро́енасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Verbum