Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

сталагна́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сталагна́т сталагна́ты
Р. сталагна́та сталагна́таў
Д. сталагна́ту сталагна́там
В. сталагна́т сталагна́ты
Т. сталагна́там сталагна́тамі
М. сталагна́це сталагна́тах

Крыніцы: piskunou2012.

сталакава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сталакава́ны сталакава́ная сталакава́нае сталакава́ныя
Р. сталакава́нага сталакава́най
сталакава́нае
сталакава́нага сталакава́ных
Д. сталакава́наму сталакава́най сталакава́наму сталакава́ным
В. сталакава́ны (неадуш.)
сталакава́нага (адуш.)
сталакава́ную сталакава́нае сталакава́ныя (неадуш.)
сталакава́ных (адуш.)
Т. сталакава́ным сталакава́най
сталакава́наю
сталакава́ным сталакава́нымі
М. сталакава́ным сталакава́най сталакава́ным сталакава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

сталакава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сталакава́ны сталакава́ная сталакава́нае сталакава́ныя
Р. сталакава́нага сталакава́най
сталакава́нае
сталакава́нага сталакава́ных
Д. сталакава́наму сталакава́най сталакава́наму сталакава́ным
В. сталакава́ны (неадуш.)
сталакава́нага (адуш.)
сталакава́ную сталакава́нае сталакава́ныя (неадуш.)
сталакава́ных (адуш.)
Т. сталакава́ным сталакава́най
сталакава́наю
сталакава́ным сталакава́нымі
М. сталакава́ным сталакава́най сталакава́ным сталакава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

сталакава́ць

‘аб'яднаць каго-небудзь сумеснай працай’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. сталаку́ю сталаку́ем
2-я ас. сталаку́еш сталаку́еце
3-я ас. сталаку́е сталаку́юць
Прошлы час
м. сталакава́ў сталакава́лі
ж. сталакава́ла
н. сталакава́ла
Загадны лад
2-я ас. сталаку́й сталаку́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час сталакава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

сталакто́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сталакто́н сталакто́ны
Р. сталакто́на сталакто́наў
Д. сталакто́ну сталакто́нам
В. сталакто́н сталакто́ны
Т. сталакто́нам сталакто́намі
М. сталакто́не сталакто́нах

Крыніцы: piskunou2012.

сталакты́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сталакты́т сталакты́ты
Р. сталакты́та сталакты́таў
Д. сталакты́ту сталакты́там
В. сталакты́т сталакты́ты
Т. сталакты́там сталакты́тамі
М. сталакты́це сталакты́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сталакты́тавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сталакты́тавы сталакты́тавая сталакты́тавае сталакты́тавыя
Р. сталакты́тавага сталакты́тавай
сталакты́тавае
сталакты́тавага сталакты́тавых
Д. сталакты́таваму сталакты́тавай сталакты́таваму сталакты́тавым
В. сталакты́тавы (неадуш.)
сталакты́тавага (адуш.)
сталакты́тавую сталакты́тавае сталакты́тавыя (неадуш.)
сталакты́тавых (адуш.)
Т. сталакты́тавым сталакты́тавай
сталакты́таваю
сталакты́тавым сталакты́тавымі
М. сталакты́тавым сталакты́тавай сталакты́тавым сталакты́тавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ста́ласць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ста́ласць
Р. ста́ласці
Д. ста́ласці
В. ста́ласць
Т. ста́ласцю
М. ста́ласці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сталаўні́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сталаўні́к сталаўнікі́
Р. сталаўніка́ сталаўніко́ў
Д. сталаўніку́ сталаўніка́м
В. сталаўніка́ сталаўніко́ў
Т. сталаўніко́м сталаўніка́мі
М. сталаўніку́ сталаўніка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сталаўні́ца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сталаўні́ца сталаўні́цы
Р. сталаўні́цы сталаўні́ц
Д. сталаўні́цы сталаўні́цам
В. сталаўні́цу сталаўні́ц
Т. сталаўні́цай
сталаўні́цаю
сталаўні́цамі
М. сталаўні́цы сталаўні́цах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.