заву́жаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заву́жаны |
заву́жаная |
заву́жанае |
заву́жаныя |
| Р. |
заву́жанага |
заву́жанай заву́жанае |
заву́жанага |
заву́жаных |
| Д. |
заву́жанаму |
заву́жанай |
заву́жанаму |
заву́жаным |
| В. |
заву́жаны (неадуш.) заву́жанага (адуш.) |
заву́жаную |
заву́жанае |
заву́жаныя (неадуш.) заву́жаных (адуш.) |
| Т. |
заву́жаным |
заву́жанай заву́жанаю |
заву́жаным |
заву́жанымі |
| М. |
заву́жаным |
заву́жанай |
заву́жаным |
заву́жаных |
Кароткая форма: заву́жана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
завужа́ць
‘рабіць што-небудзь вужэйшым’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
завужа́ю |
завужа́ем |
| 2-я ас. |
завужа́еш |
завужа́еце |
| 3-я ас. |
завужа́е |
завужа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
завужа́ў |
завужа́лі |
| ж. |
завужа́ла |
| н. |
завужа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
завужа́й |
завужа́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
завужа́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
заву́жванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
заву́жванне |
| Р. |
заву́жвання |
| Д. |
заву́жванню |
| В. |
заву́жванне |
| Т. |
заву́жваннем |
| М. |
заву́жванні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
заву́жвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
заву́жваецца |
заву́жваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
заву́жваўся |
заву́жваліся |
| ж. |
заву́жвалася |
| н. |
заву́жвалася |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
заву́жваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заву́жваю |
заву́жваем |
| 2-я ас. |
заву́жваеш |
заву́жваеце |
| 3-я ас. |
заву́жвае |
заву́жваюць |
| Прошлы час |
| м. |
заву́жваў |
заву́жвалі |
| ж. |
заву́жвала |
| н. |
заву́жвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заву́жвай |
заву́жвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заву́жваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Завужо́ўе
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Завужо́ўе |
| Р. |
Завужо́ўя |
| Д. |
Завужо́ўю |
| В. |
Завужо́ўе |
| Т. |
Завужо́ўем |
| М. |
Завужо́ўі |
завузда́ць
‘закілзаць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
завузда́ю |
завузда́ем |
| 2-я ас. |
завузда́еш |
завузда́еце |
| 3-я ас. |
завузда́е |
завузда́юць |
| Прошлы час |
| м. |
завузда́ў |
завузда́лі |
| ж. |
завузда́ла |
| н. |
завузда́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
завузда́й |
завузда́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
завузда́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
заву́здка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заву́здка |
заву́здкі |
| Р. |
заву́здкі |
заву́здак |
| Д. |
заву́здцы |
заву́здкам |
| В. |
заву́здку |
заву́здкі |
| Т. |
заву́здкай заву́здкаю |
заву́здкамі |
| М. |
заву́здцы |
заву́здках |
Крыніцы:
piskunou2012.
заву́зіць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заву́жу |
заву́зім |
| 2-я ас. |
заву́зіш |
заву́зіце |
| 3-я ас. |
заву́зіць |
заву́зяць |
| Прошлы час |
| м. |
заву́зіў |
заву́зілі |
| ж. |
заву́зіла |
| н. |
заву́зіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заву́зь |
заву́зьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заву́зіўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
заву́зка
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| заву́зка |
- |
- |