Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

заву́жаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заву́жаны заву́жаная заву́жанае заву́жаныя
Р. заву́жанага заву́жанай
заву́жанае
заву́жанага заву́жаных
Д. заву́жанаму заву́жанай заву́жанаму заву́жаным
В. заву́жаны (неадуш.)
заву́жанага (адуш.)
заву́жаную заву́жанае заву́жаныя (неадуш.)
заву́жаных (адуш.)
Т. заву́жаным заву́жанай
заву́жанаю
заву́жаным заву́жанымі
М. заву́жаным заву́жанай заву́жаным заву́жаных

Кароткая форма: заву́жана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

завужа́ць

‘рабіць што-небудзь вужэйшым’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. завужа́ю завужа́ем
2-я ас. завужа́еш завужа́еце
3-я ас. завужа́е завужа́юць
Прошлы час
м. завужа́ў завужа́лі
ж. завужа́ла
н. завужа́ла
Загадны лад
2-я ас. завужа́й завужа́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час завужа́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

заву́жванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. заву́жванне
Р. заву́жвання
Д. заву́жванню
В. заву́жванне
Т. заву́жваннем
М. заву́жванні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

заву́жвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. заву́жваецца заву́жваюцца
Прошлы час
м. заву́жваўся заву́жваліся
ж. заву́жвалася
н. заву́жвалася

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

заву́жваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. заву́жваю заву́жваем
2-я ас. заву́жваеш заву́жваеце
3-я ас. заву́жвае заву́жваюць
Прошлы час
м. заву́жваў заву́жвалі
ж. заву́жвала
н. заву́жвала
Загадны лад
2-я ас. заву́жвай заву́жвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час заву́жваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Завужо́ўе

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Завужо́ўе
Р. Завужо́ўя
Д. Завужо́ўю
В. Завужо́ўе
Т. Завужо́ўем
М. Завужо́ўі

завузда́ць

‘закілзаць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. завузда́ю завузда́ем
2-я ас. завузда́еш завузда́еце
3-я ас. завузда́е завузда́юць
Прошлы час
м. завузда́ў завузда́лі
ж. завузда́ла
н. завузда́ла
Загадны лад
2-я ас. завузда́й завузда́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час завузда́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

заву́здка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. заву́здка заву́здкі
Р. заву́здкі заву́здак
Д. заву́здцы заву́здкам
В. заву́здку заву́здкі
Т. заву́здкай
заву́здкаю
заву́здкамі
М. заву́здцы заву́здках

Крыніцы: piskunou2012.

заву́зіць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заву́жу заву́зім
2-я ас. заву́зіш заву́зіце
3-я ас. заву́зіць заву́зяць
Прошлы час
м. заву́зіў заву́зілі
ж. заву́зіла
н. заву́зіла
Загадны лад
2-я ас. заву́зь заву́зьце
Дзеепрыслоўе
прош. час заву́зіўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

заву́зка

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
заву́зка - -