Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авклмнопртухчыэ-
аеёіоуыэюя

шліфо́ўка

‘дзеянне’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. шліфо́ўка
Р. шліфо́ўкі
Д. шліфо́ўцы
В. шліфо́ўку
Т. шліфо́ўкай
шліфо́ўкаю
М. шліфо́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

шліфо́ўка

‘інструмент’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. шліфо́ўка шліфо́ўкі
Р. шліфо́ўкі шліфо́вак
Д. шліфо́ўцы шліфо́ўкам
В. шліфо́ўку шліфо́ўкі
Т. шліфо́ўкай
шліфо́ўкаю		 шліфо́ўкамі
М. шліфо́ўцы шліфо́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

шліфо́ўшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. шліфо́ўшчык шліфо́ўшчыкі
Р. шліфо́ўшчыка шліфо́ўшчыкаў
Д. шліфо́ўшчыку шліфо́ўшчыкам
В. шліфо́ўшчыка шліфо́ўшчыкаў
Т. шліфо́ўшчыкам шліфо́ўшчыкамі
М. шліфо́ўшчыку шліфо́ўшчыках

Крыніцы: piskunou2012.

шліфо́ўшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. шліфо́ўшчыца шліфо́ўшчыцы
Р. шліфо́ўшчыцы шліфо́ўшчыц
Д. шліфо́ўшчыцы шліфо́ўшчыцам
В. шліфо́ўшчыцу шліфо́ўшчыц
Т. шліфо́ўшчыцай
шліфо́ўшчыцаю		 шліфо́ўшчыцамі
М. шліфо́ўшчыцы шліфо́ўшчыцах

Крыніцы: piskunou2012.

шлі́х

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. шлі́х
Р. шлі́ху
Д. шлі́ху
В. шлі́х
Т. шлі́хам
М. шлі́ху

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

шліхавы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шліхавы́ шліхава́я шліхаво́е шліхавы́я
Р. шліхаво́га шліхаво́й
шліхаво́е		 шліхаво́га шліхавы́х
Д. шліхаво́му шліхаво́й шліхаво́му шліхавы́м
В. шліхавы́ (неадуш.)
шліхаво́га (адуш.)		 шліхаву́ю шліхаво́е шліхавы́я (неадуш.)
шліхавы́х (адуш.)
Т. шліхавы́м шліхаво́й
шліхаво́ю		 шліхавы́м шліхавы́мі
М. шліхавы́м шліхаво́й шліхавы́м шліхавы́х

Іншыя варыянты: шлі́хавы.

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

шлі́хавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шлі́хавы шлі́хавая шлі́хавае шлі́хавыя
Р. шлі́хавага шлі́хавай
шлі́хавае		 шлі́хавага шлі́хавых
Д. шлі́хаваму шлі́хавай шлі́хаваму шлі́хавым
В. шлі́хавы (неадуш.) шлі́хавую шлі́хавае шлі́хавыя (неадуш.)
Т. шлі́хавым шлі́хавай
шлі́хаваю		 шлі́хавым шлі́хавымі
М. шлі́хавым шлі́хавай шлі́хавым шлі́хавых

Іншыя варыянты: шліхавы́.

Крыніцы: krapivabr2012.

шлі́хта

‘раствор’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. шлі́хта
Р. шлі́хты
Д. шлі́хце
В. шлі́хту
Т. шлі́хтай
шлі́хтаю
М. шлі́хце

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

шлі́хта

‘штабель’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. шлі́хта шлі́хты
Р. шлі́хты шлі́хт
шлі́хтаў
Д. шлі́хце шлі́хтам
В. шлі́хту шлі́хты
Т. шлі́хтай
шлі́хтаю		 шлі́хтамі
М. шлі́хце шлі́хтах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

шліхтава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шліхтава́льны шліхтава́льная шліхтава́льнае шліхтава́льныя
Р. шліхтава́льнага шліхтава́льнай
шліхтава́льнае		 шліхтава́льнага шліхтава́льных
Д. шліхтава́льнаму шліхтава́льнай шліхтава́льнаму шліхтава́льным
В. шліхтава́льны (неадуш.)
шліхтава́льнага (адуш.)		 шліхтава́льную шліхтава́льнае шліхтава́льныя (неадуш.)
шліхтава́льных (адуш.)
Т. шліхтава́льным шліхтава́льнай
шліхтава́льнаю		 шліхтава́льным шліхтава́льнымі
М. шліхтава́льным шліхтава́льнай шліхтава́льным шліхтава́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.