куко́бніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
куко́бніца |
куко́бніцы |
| Р. |
куко́бніцы |
куко́бніц |
| Д. |
куко́бніцы |
куко́бніцам |
| В. |
куко́бніцу |
куко́бніц |
| Т. |
куко́бніцай куко́бніцаю |
куко́бніцамі |
| М. |
куко́бніцы |
куко́бніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
куко́жыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
куко́жуся |
куко́жымся |
| 2-я ас. |
куко́жышся |
куко́жыцеся |
| 3-я ас. |
куко́жыцца |
куко́жацца |
| Прошлы час |
| м. |
куко́жыўся |
куко́жыліся |
| ж. |
куко́жылася |
| н. |
куко́жылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
куко́жся |
куко́жцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
куко́жачыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
куко́ль
‘манаскі галаўны ўбор’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
куко́ль |
куко́лі |
| Р. |
куко́ля |
куко́ляў |
| Д. |
куко́лю |
куко́лям |
| В. |
куко́ль |
куко́лі |
| Т. |
куко́лем |
куко́лямі |
| М. |
куко́лі |
куко́лях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
куко́ль
‘расліна’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
куко́ль |
| Р. |
куко́лю |
| Д. |
куко́лю |
| В. |
куко́ль |
| Т. |
куко́лем |
| М. |
куко́лі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
Кукры́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Кукры́ |
| Р. |
Кукро́ў |
| Д. |
Кукра́м |
| В. |
Кукры́ |
| Т. |
Кукра́мі |
| М. |
Кукра́х |
ку́кса
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ку́кса |
ку́ксы |
| Р. |
ку́ксы |
ку́ксаў |
| Д. |
ку́ксе |
ку́ксам |
| В. |
ку́ксу |
ку́ксы |
| Т. |
ку́ксай ку́ксаю |
ку́ксамі |
| М. |
ку́ксе |
ку́ксах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
ку́ксанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ку́ксанне |
| Р. |
ку́ксання |
| Д. |
ку́ксанню |
| В. |
ку́ксанне |
| Т. |
ку́ксаннем |
| М. |
ку́ксанні |
Крыніцы:
piskunou2012.
куксану́ць
‘стукнуць, штурхануць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
куксану́ |
куксанё́м |
| 2-я ас. |
куксане́ш |
куксаняце́ |
| 3-я ас. |
куксане́ |
куксану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
куксану́ў |
куксану́лі |
| ж. |
куксану́ла |
| н. |
куксану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
куксані́ |
куксані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
куксану́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.