кукарэ́канне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| кукарэ́канне | |
| кукарэ́кання | |
| кукарэ́канню | |
| кукарэ́канне | |
| кукарэ́каннем | |
| кукарэ́канні |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэннікукарэ́каць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| кукарэ́каю | кукарэ́каем | |
| кукарэ́каеш | кукарэ́каеце | |
| кукарэ́кае | кукарэ́каюць | |
| Прошлы час | ||
| кукарэ́каў | кукарэ́калі | |
| кукарэ́кала | ||
| кукарэ́кала | ||
| Загадны лад | ||
| кукарэ́кай | кукарэ́кайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| кукарэ́каючы | ||
Крыніцы:
кукарэ́кнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| кукарэ́кну | кукарэ́кнем | |
| кукарэ́кнеш | кукарэ́кнеце | |
| кукарэ́кне | кукарэ́кнуць | |
| Прошлы час | ||
| кукарэ́кнуў | кукарэ́кнулі | |
| кукарэ́кнула | ||
| кукарэ́кнула | ||
| Загадны лад | ||
| кукарэ́кні | кукарэ́кніце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| кукарэ́кнуўшы | ||
Крыніцы:
кукарэ́ку
выклічнік
Крыніцы:
кукарэ́чыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| - | - | |
| - | - | |
| кукарэ́чыцца | кукарэ́чацца | |
| Прошлы час | ||
| кукарэ́чыўся | кукарэ́чыліся | |
| кукарэ́чылася | ||
| кукарэ́чылася | ||
| Дзеепрыслоўе | ||
| кукарэ́чачыся | ||
Крыніцы:
кукарэ́чыць
‘карабаціць - рабіць што-небудзь карабатым, скрыўляць, выгінаць; выклікаць у каго-небудзь агіду, непрыемнае пачуццё’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| кукарэ́чу | кукарэ́чым | |
| кукарэ́чыш | кукарэ́чыце | |
| кукарэ́чыць | кукарэ́чаць | |
| Прошлы час | ||
| кукарэ́чыў | кукарэ́чылі | |
| кукарэ́чыла | ||
| кукарэ́чыла | ||
| Загадны лад | ||
| кукарэ́ч | кукарэ́чце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| кукарэ́чачы | ||
Крыніцы:
кука́ўка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| кука́ўка | кука́ўкі | |
| кука́ўкі | кука́вак | |
| кука́ўцы | кука́ўкам | |
| кука́ўку | кука́вак | |
| кука́ўкай кука́ўкаю |
кука́ўкамі | |
| кука́ўцы | кука́ўках |
Крыніцы:
Кука́ўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Кука́ўка | |
| Кука́ўкі | |
| Кука́ўцы | |
| Кука́ўку | |
| Кука́ўкай Кука́ўкаю |
|
| Кука́ўцы |
ку́каць
‘квакаць, кукаваць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| ку́каю | ку́каем | |
| ку́каеш | ку́каеце | |
| ку́кае | ку́каюць | |
| Прошлы час | ||
| ку́каў | ку́калі | |
| ку́кала | ||
| ку́кала | ||
| Загадны лад | ||
| ку́кай | ку́кайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| ку́каючы | ||
Крыніцы:
Ку́келеўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Ку́келеўшчына | |
| Ку́келеўшчыны | |
| Ку́келеўшчыне | |
| Ку́келеўшчыну | |
| Ку́келеўшчынай Ку́келеўшчынаю |
|
| Ку́келеўшчыне |