механіза́тар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
механіза́тар |
механіза́тары |
| Р. |
механіза́тара |
механіза́тараў |
| Д. |
механіза́тару |
механіза́тарам |
| В. |
механіза́тара |
механіза́тараў |
| Т. |
механіза́тарам |
механіза́тарамі |
| М. |
механіза́тару |
механіза́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
механіза́тарскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
механіза́тарскі |
механіза́тарская |
механіза́тарскае |
механіза́тарскія |
| Р. |
механіза́тарскага |
механіза́тарскай механіза́тарскае |
механіза́тарскага |
механіза́тарскіх |
| Д. |
механіза́тарскаму |
механіза́тарскай |
механіза́тарскаму |
механіза́тарскім |
| В. |
механіза́тарскі (неадуш.) механіза́тарскага (адуш.) |
механіза́тарскую |
механіза́тарскае |
механіза́тарскія (неадуш.) механіза́тарскіх (адуш.) |
| Т. |
механіза́тарскім |
механіза́тарскай механіза́тарскаю |
механіза́тарскім |
механіза́тарскімі |
| М. |
механіза́тарскім |
механіза́тарскай |
механіза́тарскім |
механіза́тарскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
механіза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
механіза́цыя |
| Р. |
механіза́цыі |
| Д. |
механіза́цыі |
| В. |
механіза́цыю |
| Т. |
механіза́цыяй механіза́цыяю |
| М. |
механіза́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
механі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
механі́зм |
механі́змы |
| Р. |
механі́зма |
механі́змаў |
| Д. |
механі́зму |
механі́змам |
| В. |
механі́зм |
механі́змы |
| Т. |
механі́змам |
механі́змамі |
| М. |
механі́зме |
механі́змах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
меха́нік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
меха́нік |
меха́нікі |
| Р. |
меха́ніка |
меха́нікаў |
| Д. |
меха́ніку |
меха́нікам |
| В. |
меха́ніка |
меха́нікаў |
| Т. |
меха́нікам |
меха́нікамі |
| М. |
меха́ніку |
меха́ніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
меха́ніка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
меха́ніка |
| Р. |
меха́нікі |
| Д. |
меха́ніцы |
| В. |
меха́ніку |
| Т. |
меха́нікай меха́нікаю |
| М. |
меха́ніцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
меха́ніка-матэматы́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
меха́ніка-матэматы́чны |
меха́ніка-матэматы́чная |
меха́ніка-матэматы́чнае |
меха́ніка-матэматы́чныя |
| Р. |
меха́ніка-матэматы́чнага |
меха́ніка-матэматы́чнай меха́ніка-матэматы́чнае |
меха́ніка-матэматы́чнага |
меха́ніка-матэматы́чных |
| Д. |
меха́ніка-матэматы́чнаму |
меха́ніка-матэматы́чнай |
меха́ніка-матэматы́чнаму |
меха́ніка-матэматы́чным |
| В. |
меха́ніка-матэматы́чны (неадуш.) меха́ніка-матэматы́чнага (адуш.) |
меха́ніка-матэматы́чную |
меха́ніка-матэматы́чнае |
меха́ніка-матэматы́чныя (неадуш.) меха́ніка-матэматы́чных (адуш.) |
| Т. |
меха́ніка-матэматы́чным |
меха́ніка-матэматы́чнай меха́ніка-матэматы́чнаю |
меха́ніка-матэматы́чным |
меха́ніка-матэматы́чнымі |
| М. |
меха́ніка-матэматы́чным |
меха́ніка-матэматы́чнай |
меха́ніка-матэматы́чным |
меха́ніка-матэматы́чных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
меха́ніка-машынабудаўні́чы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
меха́ніка-машынабудаўні́чы |
меха́ніка-машынабудаўні́чая |
меха́ніка-машынабудаўні́чае |
меха́ніка-машынабудаўні́чыя |
| Р. |
меха́ніка-машынабудаўні́чага |
меха́ніка-машынабудаўні́чай меха́ніка-машынабудаўні́чае |
меха́ніка-машынабудаўні́чага |
меха́ніка-машынабудаўні́чых |
| Д. |
меха́ніка-машынабудаўні́чаму |
меха́ніка-машынабудаўні́чай |
меха́ніка-машынабудаўні́чаму |
меха́ніка-машынабудаўні́чым |
| В. |
меха́ніка-машынабудаўні́чы (неадуш.) меха́ніка-машынабудаўні́чага (адуш.) |
меха́ніка-машынабудаўні́чую |
меха́ніка-машынабудаўні́чае |
меха́ніка-машынабудаўні́чыя (неадуш.) меха́ніка-машынабудаўні́чых (адуш.) |
| Т. |
меха́ніка-машынабудаўні́чым |
меха́ніка-машынабудаўні́чай меха́ніка-машынабудаўні́чаю |
меха́ніка-машынабудаўні́чым |
меха́ніка-машынабудаўні́чымі |
| М. |
меха́ніка-машынабудаўні́чым |
меха́ніка-машынабудаўні́чай |
меха́ніка-машынабудаўні́чым |
меха́ніка-машынабудаўні́чых |
Крыніцы:
piskunou2012.
механі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
механі́ст |
механі́сты |
| Р. |
механі́ста |
механі́стаў |
| Д. |
механі́сту |
механі́стам |
| В. |
механі́ста |
механі́стаў |
| Т. |
механі́стам |
механі́стамі |
| М. |
механі́сце |
механі́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.