механіза́тар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| механіза́тар | механіза́тары | |
| механіза́тара | механіза́тараў | |
| механіза́тару | механіза́тарам | |
| механіза́тара | механіза́тараў | |
| механіза́тарам | механіза́тарамі | |
| механіза́тару | механіза́тарах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)