спрамлё́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрамлё́ны |
спрамлё́ная |
спрамлё́нае |
спрамлё́ныя |
| Р. |
спрамлё́нага |
спрамлё́най спрамлё́нае |
спрамлё́нага |
спрамлё́ных |
| Д. |
спрамлё́наму |
спрамлё́най |
спрамлё́наму |
спрамлё́ным |
| В. |
спрамлё́ны (неадуш.) спрамлё́нага (адуш.) |
спрамлё́ную |
спрамлё́нае |
спрамлё́ныя (неадуш.) спрамлё́ных (адуш.) |
| Т. |
спрамлё́ным |
спрамлё́най спрамлё́наю |
спрамлё́ным |
спрамлё́нымі |
| М. |
спрамлё́ным |
спрамлё́най |
спрамлё́ным |
спрамлё́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрамля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрамля́ю |
спрамля́ем |
| 2-я ас. |
спрамля́еш |
спрамля́еце |
| 3-я ас. |
спрамля́е |
спрамля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спрамля́ў |
спрамля́лі |
| ж. |
спрамля́ла |
| н. |
спрамля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрамля́й |
спрамля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спрамля́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрамяне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спрамяне́нне |
| Р. |
спрамяне́ння |
| Д. |
спрамяне́нню |
| В. |
спрамяне́нне |
| Т. |
спрамяне́ннем |
| М. |
спрамяне́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спрамяні́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спраме́ніцца |
спраме́няцца |
| Прошлы час |
| м. |
спрамяні́ўся |
спрамяні́ліся |
| ж. |
спрамяні́лася |
| н. |
спрамяні́лася |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спрамяні́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрамяню́ |
спраме́нім |
| 2-я ас. |
спраме́ніш |
спраме́ніце |
| 3-я ас. |
спраме́ніць |
спраме́няць |
| Прошлы час |
| м. |
спрамяні́ў |
спрамяні́лі |
| ж. |
спрамяні́ла |
| н. |
спрамяні́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрамяні́ |
спрамяні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спрамяні́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спрамяня́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спрамяня́льнік |
спрамяня́льнікі |
| Р. |
спрамяня́льніка |
спрамяня́льнікаў |
| Д. |
спрамяня́льніку |
спрамяня́льнікам |
| В. |
спрамяня́льнік |
спрамяня́льнікі |
| Т. |
спрамяня́льнікам |
спрамяня́льнікамі |
| М. |
спрамяня́льніку |
спрамяня́льніках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спрамяня́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спрамяня́ецца |
спрамяня́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
спрамяня́ўся |
спрамяня́ліся |
| ж. |
спрамяня́лася |
| н. |
спрамяня́лася |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спрамяня́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрамяня́ю |
спрамяня́ем |
| 2-я ас. |
спрамяня́еш |
спрамяня́еце |
| 3-я ас. |
спрамяня́е |
спрамяня́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спрамяня́ў |
спрамяня́лі |
| ж. |
спрамяня́ла |
| н. |
спрамяня́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрамяня́й |
спрамяня́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спрамяня́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.