Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

спраку́дзіць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спраку́джу спраку́дзім
2-я ас. спраку́дзіш спраку́дзіце
3-я ас. спраку́дзіць спраку́дзяць
Прошлы час
м. спраку́дзіў спраку́дзілі
ж. спраку́дзіла
н. спраку́дзіла
Загадны лад
2-я ас. спраку́дзь спраку́дзьце
Дзеепрыслоўе
прош. час спраку́дзіўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спраку́днічаць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спраку́днічаю спраку́днічаем
2-я ас. спраку́днічаеш спраку́днічаеце
3-я ас. спраку́днічае спраку́днічаюць
Прошлы час
м. спраку́днічаў спраку́днічалі
ж. спраку́днічала
н. спраку́днічала
Загадны лад
2-я ас. спраку́днічай спраку́днічайце
Дзеепрыслоўе
прош. час спраку́днічаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

спраме́ніцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. спраме́ніцца спраме́няцца
Прошлы час
м. спраме́ніўся спраме́ніліся
ж. спраме́нілася
н. спраме́нілася
Дзеепрыслоўе
прош. час спраме́ніўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

спраме́ніць

‘выпраменіць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. спраме́ніць спраме́няць
Прошлы час
м. спраме́ніў спраме́нілі
ж. спраме́ніла
н. спраме́ніла
Дзеепрыслоўе
прош. час спраме́ніўшы

Крыніцы: piskunou2012.

спрамі́ж

прыназоўнік

Крыніцы: piskunou2012.

спрамі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спрамлю́ спрамі́м
2-я ас. спрамі́ш спраміце́
3-я ас. спрамі́ць спрамя́ць
Прошлы час
м. спрамі́ў спрамі́лі
ж. спрамі́ла
н. спрамі́ла
Загадны лад
2-я ас. спрамі́ спрамі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час спрамі́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

спрамі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спрамлю́ спра́мім
2-я ас. спра́міш спра́міце
3-я ас. спра́міць спра́мяць
Прошлы час
м. спрамі́ў спрамі́лі
ж. спрамі́ла
н. спрамі́ла
Загадны лад
2-я ас. спрамі́ спрамі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час спрамі́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

спрамле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. спрамле́нне
Р. спрамле́ння
Д. спрамле́нню
В. спрамле́нне
Т. спрамле́ннем
М. спрамле́нні

Крыніцы: piskunou2012.

спра́млены

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спра́млены спра́мленая спра́мленае спра́мленыя
Р. спра́мленага спра́мленай
спра́мленае		 спра́мленага спра́мленых
Д. спра́мленаму спра́мленай спра́мленаму спра́мленым
В. спра́млены (неадуш.)
спра́мленага (адуш.)		 спра́мленую спра́мленае спра́мленыя (неадуш.)
спра́мленых (адуш.)
Т. спра́мленым спра́мленай
спра́мленаю		 спра́мленым спра́мленымі
М. спра́мленым спра́мленай спра́мленым спра́мленых

Крыніцы: piskunou2012.

спра́млены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спра́млены спра́мленая спра́мленае спра́мленыя
Р. спра́мленага спра́мленай
спра́мленае		 спра́мленага спра́мленых
Д. спра́мленаму спра́мленай спра́мленаму спра́мленым
В. спра́млены (неадуш.)
спра́мленага (адуш.)		 спра́мленую спра́мленае спра́мленыя (неадуш.)
спра́мленых (адуш.)
Т. спра́мленым спра́мленай
спра́мленаю		 спра́мленым спра́мленымі
М. спра́мленым спра́мленай спра́мленым спра́мленых

Крыніцы: piskunou2012.