Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

спра́жачка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спра́жачка спра́жачкі
Р. спра́жачкі спра́жачак
Д. спра́жачцы спра́жачкам
В. спра́жачку спра́жачкі
Т. спра́жачкай
спра́жачкаю		 спра́жачкамі
М. спра́жачцы спра́жачках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012.

спра́жачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спра́жачны спра́жачная спра́жачнае спра́жачныя
Р. спра́жачнага спра́жачнай
спра́жачнае		 спра́жачнага спра́жачных
Д. спра́жачнаму спра́жачнай спра́жачнаму спра́жачным
В. спра́жачны (неадуш.)
спра́жачнага (адуш.)		 спра́жачную спра́жачнае спра́жачныя (неадуш.)
спра́жачных (адуш.)
Т. спра́жачным спра́жачнай
спра́жачнаю		 спра́жачным спра́жачнымі
М. спра́жачным спра́жачнай спра́жачным спра́жачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

спра́жка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спра́жка спра́жкі
Р. спра́жкі спра́жак
Д. спра́жцы спра́жкам
В. спра́жку спра́жкі
Т. спра́жкай
спра́жкаю		 спра́жкамі
М. спра́жцы спра́жках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спра́жкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спра́жкавы спра́жкавая спра́жкавае спра́жкавыя
Р. спра́жкавага спра́жкавай
спра́жкавае		 спра́жкавага спра́жкавых
Д. спра́жкаваму спра́жкавай спра́жкаваму спра́жкавым
В. спра́жкавы (неадуш.)
спра́жкавага (адуш.)		 спра́жкавую спра́жкавае спра́жкавыя (неадуш.)
спра́жкавых (адуш.)
Т. спра́жкавым спра́жкавай
спра́жкаваю		 спра́жкавым спра́жкавымі
М. спра́жкавым спра́жкавай спра́жкавым спра́жкавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спра́жыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. спра́жыцца спра́жацца
Прошлы час
м. спра́жыўся спра́жыліся
ж. спра́жылася
н. спра́жылася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спра́жыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спра́жу спра́жым
2-я ас. спра́жыш спра́жыце
3-я ас. спра́жыць спра́жаць
Прошлы час
м. спра́жыў спра́жылі
ж. спра́жыла
н. спра́жыла
Загадны лад
2-я ас. спра́ж спра́жце
Дзеепрыслоўе
прош. час спра́жыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спражэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. спражэ́нне спражэ́нні
Р. спражэ́ння спражэ́нняў
Д. спражэ́нню спражэ́нням
В. спражэ́нне спражэ́нні
Т. спражэ́ннем спражэ́ннямі
М. спражэ́нні спражэ́ннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спракаве́чна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
спракаве́чна - -

Крыніцы: piskunou2012.

спракаве́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. спракаве́чнасць
Р. спракаве́чнасці
Д. спракаве́чнасці
В. спракаве́чнасць
Т. спракаве́чнасцю
М. спракаве́чнасці

Крыніцы: piskunou2012.

спракаве́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спракаве́чны спракаве́чная спракаве́чнае спракаве́чныя
Р. спракаве́чнага спракаве́чнай
спракаве́чнае		 спракаве́чнага спракаве́чных
Д. спракаве́чнаму спракаве́чнай спракаве́чнаму спракаве́чным
В. спракаве́чны (неадуш.)
спракаве́чнага (адуш.)		 спракаве́чную спракаве́чнае спракаве́чныя (неадуш.)
спракаве́чных (адуш.)
Т. спракаве́чным спракаве́чнай
спракаве́чнаю		 спракаве́чным спракаве́чнымі
М. спракаве́чным спракаве́чнай спракаве́чным спракаве́чных

Крыніцы: piskunou2012.