Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

памо́ргаць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. памо́ргаю памо́ргаем
2-я ас. памо́ргаеш памо́ргаеце
3-я ас. памо́ргае памо́ргаюць
Прошлы час
м. памо́ргаў памо́ргалі
ж. памо́ргала
н. памо́ргала
Загадны лад
2-я ас. памо́ргай памо́ргайце
Дзеепрыслоўе
прош. час памо́ргаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

памо́ргваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. памо́ргваю памо́ргваем
2-я ас. памо́ргваеш памо́ргваеце
3-я ас. памо́ргвае памо́ргваюць
Прошлы час
м. памо́ргваў памо́ргвалі
ж. памо́ргвала
н. памо́ргвала
Загадны лад
2-я ас. памо́ргвай памо́ргвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час памо́ргваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

памо́р’е

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. памо́р’е
Р. памо́р’я
Д. памо́р’ю
В. памо́р’е
Т. памо́р’ем
М. памо́р’і

Крыніцы: tsblm1996, tsbm1984.

Памо́р’е

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Памо́р’е
Р. Памо́р’я
Д. Памо́р’ю
В. Памо́р’е
Т. Памо́р’ем
М. Памо́р’і

памо́рка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. памо́рка памо́ркі
Р. памо́ркі памо́рак
Д. памо́рцы памо́ркам
В. памо́рку памо́рак
Т. памо́ркай
памо́ркаю
памо́ркамі
М. памо́рцы памо́рках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

памо́ркавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. памо́ркавы памо́ркавая памо́ркавае памо́ркавыя
Р. памо́ркавага памо́ркавай
памо́ркавае
памо́ркавага памо́ркавых
Д. памо́ркаваму памо́ркавай памо́ркаваму памо́ркавым
В. памо́ркавы (неадуш.)
памо́ркавага (адуш.)
памо́ркавую памо́ркавае памо́ркавыя (неадуш.)
памо́ркавых (адуш.)
Т. памо́ркавым памо́ркавай
памо́ркаваю
памо́ркавым памо́ркавымі
М. памо́ркавым памо́ркавай памо́ркавым памо́ркавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

памо́рнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. памо́рнік памо́рнікі
Р. памо́рніка памо́рнікаў
Д. памо́рніку памо́рнікам
В. памо́рніка памо́рнікаў
Т. памо́рнікам памо́рнікамі
М. памо́рніку памо́рніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

памо́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. памо́рскі памо́рская памо́рскае памо́рскія
Р. памо́рскага памо́рскай
памо́рскае
памо́рскага памо́рскіх
Д. памо́рскаму памо́рскай памо́рскаму памо́рскім
В. памо́рскі (неадуш.)
памо́рскага (адуш.)
памо́рскую памо́рскае памо́рскія (неадуш.)
памо́рскіх (адуш.)
Т. памо́рскім памо́рскай
памо́рскаю
памо́рскім памо́рскімі
М. памо́рскім памо́рскай памо́рскім памо́рскіх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

памо́ршчаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. памо́ршчаны памо́ршчаная памо́ршчанае памо́ршчаныя
Р. памо́ршчанага памо́ршчанай
памо́ршчанае
памо́ршчанага памо́ршчаных
Д. памо́ршчанаму памо́ршчанай памо́ршчанаму памо́ршчаным
В. памо́ршчаны (неадуш.)
памо́ршчанага (адуш.)
памо́ршчаную памо́ршчанае памо́ршчаныя (неадуш.)
памо́ршчаных (адуш.)
Т. памо́ршчаным памо́ршчанай
памо́ршчанаю
памо́ршчаным памо́ршчанымі
М. памо́ршчаным памо́ршчанай памо́ршчаным памо́ршчаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

памо́ршчаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. памо́ршчаны памо́ршчаная памо́ршчанае памо́ршчаныя
Р. памо́ршчанага памо́ршчанай
памо́ршчанае
памо́ршчанага памо́ршчаных
Д. памо́ршчанаму памо́ршчанай памо́ршчанаму памо́ршчаным
В. памо́ршчаны (неадуш.)
памо́ршчанага (адуш.)
памо́ршчаную памо́ршчанае памо́ршчаныя (неадуш.)
памо́ршчаных (адуш.)
Т. памо́ршчаным памо́ршчанай
памо́ршчанаю
памо́ршчаным памо́ршчанымі
М. памо́ршчаным памо́ршчанай памо́ршчаным памо́ршчаных

Кароткая форма: памо́ршчана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.