звя́зны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
звя́зны |
звя́зная |
звя́знае |
звя́зныя |
| Р. |
звя́знага |
звя́знай звя́знае |
звя́знага |
звя́зных |
| Д. |
звя́знаму |
звя́знай |
звя́знаму |
звя́зным |
| В. |
звя́зны (неадуш.) звя́знага (адуш.) |
звя́зную |
звя́знае |
звя́зныя (неадуш.) звя́зных (адуш.) |
| Т. |
звя́зным |
звя́знай звя́знаю |
звя́зным |
звя́знымі |
| М. |
звя́зным |
звя́знай |
звя́зным |
звя́зных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
звя́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
звя́к |
звя́кі |
| Р. |
звя́ку |
звя́каў |
| Д. |
звя́ку |
звя́кам |
| В. |
звя́к |
звя́кі |
| Т. |
звя́кам |
звя́камі |
| М. |
звя́ку |
звя́ках |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
звя́канне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
звя́канне |
звя́канні |
| Р. |
звя́кання |
звя́канняў |
| Д. |
звя́канню |
звя́канням |
| В. |
звя́канне |
звя́канні |
| Т. |
звя́каннем |
звя́каннямі |
| М. |
звя́канні |
звя́каннях |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
звя́каць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
звя́каю |
звя́каем |
| 2-я ас. |
звя́каеш |
звя́каеце |
| 3-я ас. |
звя́кае |
звя́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
звя́каў |
звя́калі |
| ж. |
звя́кала |
| н. |
звя́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
звя́кай |
звя́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
звя́каючы |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
звя́кнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
звя́кну |
звя́кнем |
| 2-я ас. |
звя́кнеш |
звя́кнеце |
| 3-я ас. |
звя́кне |
звя́кнуць |
| Прошлы час |
| м. |
звя́кнуў |
звя́кнулі |
| ж. |
звя́кнула |
| н. |
звя́кнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
звя́кні |
звя́кніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
звя́кнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
звя́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
звя́лены |
звя́леная |
звя́ленае |
звя́леныя |
| Р. |
звя́ленага |
звя́ленай звя́ленае |
звя́ленага |
звя́леных |
| Д. |
звя́ленаму |
звя́ленай |
звя́ленаму |
звя́леным |
| В. |
звя́лены (неадуш.) звя́ленага (адуш.) |
звя́леную |
звя́ленае |
звя́леныя (неадуш.) звя́леных (адуш.) |
| Т. |
звя́леным |
звя́ленай звя́ленаю |
звя́леным |
звя́ленымі |
| М. |
звя́леным |
звя́ленай |
звя́леным |
звя́леных |
Крыніцы:
piskunou2012.
звялі́чыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
звялі́чуся |
звялі́чымся |
| 2-я ас. |
звялі́чышся |
звялі́чыцеся |
| 3-я ас. |
звялі́чыцца |
звялі́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
звялі́чыўся |
звялі́чыліся |
| ж. |
звялі́чылася |
| н. |
звялі́чылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
звялі́чся |
звялі́чцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
звялі́чыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
звялі́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
звялі́чу |
звялі́чым |
| 2-я ас. |
звялі́чыш |
звялі́чыце |
| 3-я ас. |
звялі́чыць |
звялі́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
звялі́чыў |
звялі́чылі |
| ж. |
звялі́чыла |
| н. |
звялі́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
звялі́ч |
звялі́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
звялі́чыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.