парахмане́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
парахмане́ю |
парахмане́ем |
| 2-я ас. |
парахмане́еш |
парахмане́еце |
| 3-я ас. |
парахмане́е |
парахмане́юць |
| Прошлы час |
| м. |
парахмане́ў |
парахмане́лі |
| ж. |
парахмане́ла |
| н. |
парахмане́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
парахмане́ўшы |
Іншыя варыянты:
парахма́нець.
Крыніцы:
krapivabr2012.
парахне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
парахне́нне |
| Р. |
парахне́ння |
| Д. |
парахне́нню |
| В. |
парахне́нне |
| Т. |
парахне́ннем |
| М. |
парахне́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
парахне́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
парахне́е |
парахне́юць |
| Прошлы час |
| м. |
парахне́ў |
парахне́лі |
| ж. |
парахне́ла |
| н. |
парахне́ла |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парахня́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
парахня́ |
| Р. |
парахні́ |
| Д. |
парахні́ |
| В. |
парахню́ |
| Т. |
парахнёй парахнёю |
| М. |
парахні́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парахня́вы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
парахня́вы |
парахня́вая |
парахня́вае |
парахня́выя |
| Р. |
парахня́вага |
парахня́вай парахня́вае |
парахня́вага |
парахня́вых |
| Д. |
парахня́ваму |
парахня́вай |
парахня́ваму |
парахня́вым |
| В. |
парахня́вы (неадуш.) парахня́вага (адуш.) |
парахня́вую |
парахня́вае |
парахня́выя (неадуш.) парахня́вых (адуш.) |
| Т. |
парахня́вым |
парахня́вай парахня́ваю |
парахня́вым |
парахня́вымі |
| М. |
парахня́вым |
парахня́вай |
парахня́вым |
парахня́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
парахо́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парахо́д |
парахо́ды |
| Р. |
парахо́да |
парахо́даў |
| Д. |
парахо́ду |
парахо́дам |
| В. |
парахо́д |
парахо́ды |
| Т. |
парахо́дам |
парахо́дамі |
| М. |
парахо́дзе |
парахо́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
параходабудава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
параходабудава́нне |
| Р. |
параходабудава́ння |
| Д. |
параходабудава́нню |
| В. |
параходабудава́нне |
| Т. |
параходабудава́ннем |
| М. |
параходабудава́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
парахо́дзік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парахо́дзік |
парахо́дзікі |
| Р. |
парахо́дзіка |
парахо́дзікаў |
| Д. |
парахо́дзіку |
парахо́дзікам |
| В. |
парахо́дзік |
парахо́дзікі |
| Т. |
парахо́дзікам |
парахо́дзікамі |
| М. |
парахо́дзіку |
парахо́дзіках |
Крыніцы:
piskunou2012.
парахо́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
парахо́дны |
парахо́дная |
парахо́днае |
парахо́дныя |
| Р. |
парахо́днага |
парахо́днай парахо́днае |
парахо́днага |
парахо́дных |
| Д. |
парахо́днаму |
парахо́днай |
парахо́днаму |
парахо́дным |
| В. |
парахо́дны (неадуш.) парахо́днага (адуш.) |
парахо́дную |
парахо́днае |
парахо́дныя (неадуш.) парахо́дных (адуш.) |
| Т. |
парахо́дным |
парахо́днай парахо́днаю |
парахо́дным |
парахо́днымі |
| М. |
парахо́дным |
парахо́днай |
парахо́дным |
парахо́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парахо́дства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парахо́дства |
парахо́дствы |
| Р. |
парахо́дства |
парахо́дстваў |
| Д. |
парахо́дству |
парахо́дствам |
| В. |
парахо́дства |
парахо́дствы |
| Т. |
парахо́дствам |
парахо́дствамі |
| М. |
парахо́дстве |
парахо́дствах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.