пама́ньваць
‘падзываць да сябе знакам, поглядам каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пама́ньваю |
пама́ньваем |
| 2-я ас. |
пама́ньваеш |
пама́ньваеце |
| 3-я ас. |
пама́ньвае |
пама́ньваюць |
| Прошлы час |
| м. |
пама́ньваў |
пама́ньвалі |
| ж. |
пама́ньвала |
| н. |
пама́ньвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пама́ньвай |
пама́ньвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пама́ньваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
памаракава́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
памараку́ю |
памараку́ем |
| 2-я ас. |
памараку́еш |
памараку́еце |
| 3-я ас. |
памараку́е |
памараку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
памаракава́ў |
памаракава́лі |
| ж. |
памаракава́ла |
| н. |
памаракава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
памараку́й |
памараку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
памаракава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
памара́нін
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
памара́нін |
памара́не |
| Р. |
памара́ніна |
памара́н |
| Д. |
памара́ніну |
памара́нам |
| В. |
памара́ніна |
памара́н |
| Т. |
памара́нінам |
памара́намі |
| М. |
памара́ніне |
памара́нах |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
памара́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
памара́нка |
памара́нкі |
| Р. |
памара́нкі |
памара́нак |
| Д. |
памара́нцы |
памара́нкам |
| В. |
памара́нку |
памара́нак |
| Т. |
памара́нкай памара́нкаю |
памара́нкамі |
| М. |
памара́нцы |
памара́нках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Па́мараўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Па́мараўшчына |
| Р. |
Па́мараўшчыны |
| Д. |
Па́мараўшчыне |
| В. |
Па́мараўшчыну |
| Т. |
Па́мараўшчынай Па́мараўшчынаю |
| М. |
Па́мараўшчыне |
памарачэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
памарачэ́нне |
| Р. |
памарачэ́ння |
| Д. |
памарачэ́нню |
| В. |
памарачэ́нне |
| Т. |
памарачэ́ннем |
| М. |
памарачэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
памарга́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
памарга́ю |
памарга́ем |
| 2-я ас. |
памарга́еш |
памарга́еце |
| 3-я ас. |
памарга́е |
памарга́юць |
| Прошлы час |
| м. |
памарга́ў |
памарга́лі |
| ж. |
памарга́ла |
| н. |
памарга́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
памарга́й |
памарга́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
памарга́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
памардава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
памардава́ны |
памардава́ная |
памардава́нае |
памардава́ныя |
| Р. |
памардава́нага |
памардава́най памардава́нае |
памардава́нага |
памардава́ных |
| Д. |
памардава́наму |
памардава́най |
памардава́наму |
памардава́ным |
| В. |
памардава́ны (неадуш.) памардава́нага (адуш.) |
памардава́ную |
памардава́нае |
памардава́ныя (неадуш.) памардава́ных (адуш.) |
| Т. |
памардава́ным |
памардава́най памардава́наю |
памардава́ным |
памардава́нымі |
| М. |
памардава́ным |
памардава́най |
памардава́ным |
памардава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
памардава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
памардава́ны |
памардава́ная |
памардава́нае |
памардава́ныя |
| Р. |
памардава́нага |
памардава́най памардава́нае |
памардава́нага |
памардава́ных |
| Д. |
памардава́наму |
памардава́най |
памардава́наму |
памардава́ным |
| В. |
памардава́ны (неадуш.) памардава́нага (адуш.) |
памардава́ную |
памардава́нае |
памардава́ныя (неадуш.) памардава́ных (адуш.) |
| Т. |
памардава́ным |
памардава́най памардава́наю |
памардава́ным |
памардава́нымі |
| М. |
памардава́ным |
памардава́най |
памардава́ным |
памардава́ных |
Кароткая форма: памардава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.