вы́ездзіць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́езджу |
вы́ездзім |
| 2-я ас. |
вы́ездзіш |
вы́ездзіце |
| 3-я ас. |
вы́ездзіць |
вы́ездзяць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́ездзіў |
вы́ездзілі |
| ж. |
вы́ездзіла |
| н. |
вы́ездзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́ездзі |
вы́ездзіце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́ездзіўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́ездка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вы́ездка |
| Р. |
вы́ездкі |
| Д. |
вы́ездцы |
| В. |
вы́ездку |
| Т. |
вы́ездкай вы́ездкаю |
| М. |
вы́ездцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́екатаць
‘адлямантаваць, адгаласіць, выенчыць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́екачу |
вы́екачам |
| 2-я ас. |
вы́екачаш |
вы́екачаце |
| 3-я ас. |
вы́екача |
вы́екачуць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́екатаў |
вы́екаталі |
| ж. |
вы́екатала |
| н. |
вы́екатала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́екачы |
вы́екачыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́екатаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́емачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́емачны |
вы́емачная |
вы́емачнае |
вы́емачныя |
| Р. |
вы́емачнага |
вы́емачнай вы́емачнае |
вы́емачнага |
вы́емачных |
| Д. |
вы́емачнаму |
вы́емачнай |
вы́емачнаму |
вы́емачным |
| В. |
вы́емачны (неадуш.) вы́емачнага (адуш.) |
вы́емачную |
вы́емачнае |
вы́емачныя (неадуш.) вы́емачных (адуш.) |
| Т. |
вы́емачным |
вы́емачнай вы́емачнаю |
вы́емачным |
вы́емачнымі |
| М. |
вы́емачным |
вы́емачнай |
вы́емачным |
вы́емачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́емісты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́емісты |
вы́емістая |
вы́емістае |
вы́емістыя |
| Р. |
вы́емістага |
вы́емістай вы́емістае |
вы́емістага |
вы́емістых |
| Д. |
вы́емістаму |
вы́емістай |
вы́емістаму |
вы́емістым |
| В. |
вы́емісты (неадуш.) вы́емістага (адуш.) |
вы́емістую |
вы́емістае |
вы́емістыя (неадуш.) вы́емістых (адуш.) |
| Т. |
вы́емістым |
вы́емістай вы́емістаю |
вы́емістым |
вы́емістымі |
| М. |
вы́емістым |
вы́емістай |
вы́емістым |
вы́емістых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́емка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́емка |
вы́емкі |
| Р. |
вы́емкі |
вы́емак |
| Д. |
вы́емцы |
вы́емкам |
| В. |
вы́емку |
вы́емкі |
| Т. |
вы́емкай вы́емкаю |
вы́емкамі |
| М. |
вы́емцы |
вы́емках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Вы́емка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Вы́емка |
| Р. |
Вы́емкі |
| Д. |
Вы́емцы |
| В. |
Вы́емку |
| Т. |
Вы́емкай Вы́емкаю |
| М. |
Вы́емцы |
вы́енчаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́енчаны |
вы́енчаная |
вы́енчанае |
вы́енчаныя |
| Р. |
вы́енчанага |
вы́енчанай вы́енчанае |
вы́енчанага |
вы́енчаных |
| Д. |
вы́енчанаму |
вы́енчанай |
вы́енчанаму |
вы́енчаным |
| В. |
вы́енчаны (неадуш.) вы́енчанага (адуш.) |
вы́енчаную |
вы́енчанае |
вы́енчаныя (неадуш.) вы́енчаных (адуш.) |
| Т. |
вы́енчаным |
вы́енчанай вы́енчанаю |
вы́енчаным |
вы́енчанымі |
| М. |
вы́енчаным |
вы́енчанай |
вы́енчаным |
вы́енчаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.