спрамі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрамлю́ |
спра́мім |
| 2-я ас. |
спра́міш |
спра́міце |
| 3-я ас. |
спра́міць |
спра́мяць |
| Прошлы час |
| м. |
спрамі́ў |
спрамі́лі |
| ж. |
спрамі́ла |
| н. |
спрамі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрамі́ |
спрамі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спрамі́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрамле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спрамле́нне |
| Р. |
спрамле́ння |
| Д. |
спрамле́нню |
| В. |
спрамле́нне |
| Т. |
спрамле́ннем |
| М. |
спрамле́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
спра́млены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спра́млены |
спра́мленая |
спра́мленае |
спра́мленыя |
| Р. |
спра́мленага |
спра́мленай спра́мленае |
спра́мленага |
спра́мленых |
| Д. |
спра́мленаму |
спра́мленай |
спра́мленаму |
спра́мленым |
| В. |
спра́млены (неадуш.) спра́мленага (адуш.) |
спра́мленую |
спра́мленае |
спра́мленыя (неадуш.) спра́мленых (адуш.) |
| Т. |
спра́мленым |
спра́мленай спра́мленаю |
спра́мленым |
спра́мленымі |
| М. |
спра́мленым |
спра́мленай |
спра́мленым |
спра́мленых |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрамлё́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрамлё́ны |
спрамлё́ная |
спрамлё́нае |
спрамлё́ныя |
| Р. |
спрамлё́нага |
спрамлё́най спрамлё́нае |
спрамлё́нага |
спрамлё́ных |
| Д. |
спрамлё́наму |
спрамлё́най |
спрамлё́наму |
спрамлё́ным |
| В. |
спрамлё́ны (неадуш.) спрамлё́нага (адуш.) |
спрамлё́ную |
спрамлё́нае |
спрамлё́ныя (неадуш.) спрамлё́ных (адуш.) |
| Т. |
спрамлё́ным |
спрамлё́най спрамлё́наю |
спрамлё́ным |
спрамлё́нымі |
| М. |
спрамлё́ным |
спрамлё́най |
спрамлё́ным |
спрамлё́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрамля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрамля́ю |
спрамля́ем |
| 2-я ас. |
спрамля́еш |
спрамля́еце |
| 3-я ас. |
спрамля́е |
спрамля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спрамля́ў |
спрамля́лі |
| ж. |
спрамля́ла |
| н. |
спрамля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрамля́й |
спрамля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спрамля́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрамяне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спрамяне́нне |
| Р. |
спрамяне́ння |
| Д. |
спрамяне́нню |
| В. |
спрамяне́нне |
| Т. |
спрамяне́ннем |
| М. |
спрамяне́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спрамяні́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спраме́ніцца |
спраме́няцца |
| Прошлы час |
| м. |
спрамяні́ўся |
спрамяні́ліся |
| ж. |
спрамяні́лася |
| н. |
спрамяні́лася |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.