ашлакава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ашлаку́ю |
ашлаку́ем |
| 2-я ас. |
ашлаку́еш |
ашлаку́еце |
| 3-я ас. |
ашлаку́е |
ашлаку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
ашлакава́ў |
ашлакава́лі |
| ж. |
ашлакава́ла |
| н. |
ашлакава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ашлаку́й |
ашлаку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ашлакава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ашлако́ваны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ашлако́ваны |
ашлако́ваная |
ашлако́ванае |
ашлако́ваныя |
| Р. |
ашлако́ванага |
ашлако́ванай ашлако́ванае |
ашлако́ванага |
ашлако́ваных |
| Д. |
ашлако́ванаму |
ашлако́ванай |
ашлако́ванаму |
ашлако́ваным |
| В. |
ашлако́ваны ашлако́ванага |
ашлако́ваную |
ашлако́ванае |
ашлако́ваныя ашлако́ваных |
| Т. |
ашлако́ваным |
ашлако́ванай ашлако́ванаю |
ашлако́ваным |
ашлако́ванымі |
| М. |
ашлако́ваным |
ашлако́ванай |
ашлако́ваным |
ашлако́ваных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
ашлако́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ашлако́ваны |
ашлако́ваная |
ашлако́ванае |
ашлако́ваныя |
| Р. |
ашлако́ванага |
ашлако́ванай ашлако́ванае |
ашлако́ванага |
ашлако́ваных |
| Д. |
ашлако́ванаму |
ашлако́ванай |
ашлако́ванаму |
ашлако́ваным |
| В. |
ашлако́ваны ашлако́ванага |
ашлако́ваную |
ашлако́ванае |
ашлако́ваныя ашлако́ваных |
| Т. |
ашлако́ваным |
ашлако́ванай ашлако́ванаю |
ашлако́ваным |
ашлако́ванымі |
| М. |
ашлако́ваным |
ашлако́ванай |
ашлако́ваным |
ашлако́ваных |
Кароткая форма: ашлако́вана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
ашлако́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ашлако́ўванне |
| Р. |
ашлако́ўвання |
| Д. |
ашлако́ўванню |
| В. |
ашлако́ўванне |
| Т. |
ашлако́ўваннем |
| М. |
ашлако́ўванні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
ашлако́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ашлако́ўваюся |
ашлако́ўваемся |
| 2-я ас. |
ашлако́ўваешся |
ашлако́ўваецеся |
| 3-я ас. |
ашлако́ўваецца |
ашлако́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
ашлако́ўваўся |
ашлако́ўваліся |
| ж. |
ашлако́ўвалася |
| н. |
ашлако́ўвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ашлако́ўвайся |
ашлако́ўвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ашлако́ўваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
ашлако́ўваць
‘забруджваць што-небудзь шлакамі’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ашлако́ўваю |
ашлако́ўваем |
| 2-я ас. |
ашлако́ўваеш |
ашлако́ўваеце |
| 3-я ас. |
ашлако́ўвае |
ашлако́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
ашлако́ўваў |
ашлако́ўвалі |
| ж. |
ашлако́ўвала |
| н. |
ашлако́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ашлако́ўвай |
ашлако́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ашлако́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
ашламава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ашламава́нне |
| Р. |
ашламава́ння |
| Д. |
ашламава́нню |
| В. |
ашламава́нне |
| Т. |
ашламава́ннем |
| М. |
ашламава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
ашламо́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ашламо́ўванне |
| Р. |
ашламо́ўвання |
| Д. |
ашламо́ўванню |
| В. |
ашламо́ўванне |
| Т. |
ашламо́ўваннем |
| М. |
ашламо́ўванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
ашла́п
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ашла́п |
ашла́пы |
| Р. |
ашла́па |
ашла́паў |
| Д. |
ашла́пу |
ашла́пам |
| В. |
ашла́п |
ашла́пы |
| Т. |
ашла́пам |
ашла́памі |
| М. |
ашла́пе |
ашла́пах |
Крыніцы:
piskunou2012.