парафі́раваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
парафі́раваны |
парафі́раваная |
парафі́раванае |
парафі́раваныя |
| Р. |
парафі́раванага |
парафі́раванай
парафі́раванае |
парафі́раванага |
парафі́раваных |
| Д. |
парафі́раванаму |
парафі́раванай |
парафі́раванаму |
парафі́раваным |
| В. |
парафі́раваны (неадуш.)
парафі́раванага (адуш.) |
парафі́раваную |
парафі́раванае |
парафі́раваныя (неадуш.)
парафі́раваных (адуш.) |
| Т. |
парафі́раваным |
парафі́раванай
парафі́раванаю |
парафі́раваным |
парафі́раванымі |
| М. |
парафі́раваным |
парафі́раванай |
парафі́раваным |
парафі́раваных |
Кароткая форма: парафі́равана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
парафі́равацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
парафі́руецца |
парафі́руюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
парафі́раваўся |
парафі́раваліся |
| ж. |
парафі́равалася |
| н. |
парафі́равалася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
парафі́руючыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
парафі́раваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
парафі́рую |
парафі́руем |
| 2-я ас. |
парафі́руеш |
парафі́руеце |
| 3-я ас. |
парафі́руе |
парафі́руюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
парафі́раваў |
парафі́равалі |
| ж. |
парафі́равала |
| н. |
парафі́равала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
парафі́руй |
парафі́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
парафі́руючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
парафі́раваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
парафі́рую |
парафі́руем |
| 2-я ас. |
парафі́руеш |
парафі́руеце |
| 3-я ас. |
парафі́руе |
парафі́руюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
парафі́раваў |
парафі́равалі |
| ж. |
парафі́равала |
| н. |
парафі́равала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
парафі́руй |
парафі́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
парафі́раваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пара́фія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пара́фія |
пара́фіі |
| Р. |
пара́фіі |
пара́фій |
| Д. |
пара́фіі |
пара́фіям |
| В. |
пара́фію |
пара́фіі |
| Т. |
пара́фіяй
пара́фіяю |
пара́фіямі |
| М. |
пара́фіі |
пара́фіях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парафія́льна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| парафія́льна |
- |
- |
парафія́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
парафія́льны |
парафія́льная |
парафія́льнае |
парафія́льныя |
| Р. |
парафія́льнага |
парафія́льнай
парафія́льнае |
парафія́льнага |
парафія́льных |
| Д. |
парафія́льнаму |
парафія́льнай |
парафія́льнаму |
парафія́льным |
| В. |
парафія́льны (неадуш.)
парафія́льнага (адуш.) |
парафія́льную |
парафія́льнае |
парафія́льныя (неадуш.)
парафія́льных (адуш.) |
| Т. |
парафія́льным |
парафія́льнай
парафія́льнаю |
парафія́льным |
парафія́льнымі |
| М. |
парафія́льным |
парафія́льнай |
парафія́льным |
парафія́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парафія́нін
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парафія́нін |
парафія́не |
| Р. |
парафія́ніна |
парафія́н |
| Д. |
парафія́ніну |
парафія́нам |
| В. |
парафія́ніна |
парафія́н |
| Т. |
парафія́нінам |
парафія́намі |
| М. |
парафія́ніне |
парафія́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парафія́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парафія́нка |
парафія́нкі |
| Р. |
парафія́нкі |
парафія́нак |
| Д. |
парафія́нцы |
парафія́нкам |
| В. |
парафія́нку |
парафія́нак |
| Т. |
парафія́нкай
парафія́нкаю |
парафія́нкамі |
| М. |
парафія́нцы |
парафія́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парафра́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парафра́з |
парафра́зы |
| Р. |
парафра́за |
парафра́заў |
| Д. |
парафра́зу |
парафра́зам |
| В. |
парафра́з |
парафра́зы |
| Т. |
парафра́зам |
парафра́замі |
| М. |
парафра́зе |
парафра́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.