Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пальча́тнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пальча́тніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пальча́тніцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	пальча́тніцкі	пальча́тніцкая	пальча́тніцкае	пальча́тніцкія
Р.	пальча́тніцкага	пальча́тніцкай пальча́тніцкае	пальча́тніцкага	пальча́тніцкіх
Д.	пальча́тніцкаму	пальча́тніцкай	пальча́тніцкаму	пальча́тніцкім
В.	пальча́тніцкі (неадуш.) пальча́тніцкага (адуш.)	пальча́тніцкую	пальча́тніцкае	пальча́тніцкія (неадуш.) пальча́тніцкіх (адуш.)
Т.	пальча́тніцкім	пальча́тніцкай пальча́тніцкаю	пальча́тніцкім	пальча́тніцкімі
М.	пальча́тніцкім	пальча́тніцкай	пальча́тніцкім	пальча́тніцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

па́льчаты

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	па́льчаты	па́льчатая	па́льчатае	па́льчатыя
Р.	па́льчатага	па́льчатай па́льчатае	па́льчатага	па́льчатых
Д.	па́льчатаму	па́льчатай	па́льчатаму	па́льчатым
В.	па́льчаты (неадуш.) па́льчатага (адуш.)	па́льчатую	па́льчатае	па́льчатыя (неадуш.) па́льчатых (адуш.)
Т.	па́льчатым	па́льчатай па́льчатаю	па́льчатым	па́льчатымі
М.	па́льчатым	па́льчатай	па́льчатым	па́льчатых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

пальча́ты

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	пальча́ты	пальча́тая	пальча́тае	пальча́тыя
Р.	пальча́тага	пальча́тай пальча́тае	пальча́тага	пальча́тых
Д.	пальча́таму	пальча́тай	пальча́таму	пальча́тым
В.	пальча́ты (неадуш.) пальча́тага (адуш.)	пальча́тую	пальча́тае	пальча́тыя (неадуш.) пальча́тых (адуш.)
Т.	пальча́тым	пальча́тай пальча́таю	пальча́тым	пальча́тымі
М.	пальча́тым	пальча́тай	пальча́тым	пальча́тых

Крыніцы: tsbm1984.

па́льчык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Па́льчык

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

па́льчыкавы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	па́льчыкавы	па́льчыкавая	па́льчыкавае	па́льчыкавыя
Р.	па́льчыкавага	па́льчыкавай па́льчыкавае	па́льчыкавага	па́льчыкавых
Д.	па́льчыкаваму	па́льчыкавай	па́льчыкаваму	па́льчыкавым
В.	па́льчыкавы (неадуш.) па́льчыкавага (адуш.)	па́льчыкавую	па́льчыкавае	па́льчыкавыя (неадуш.) па́льчыкавых (адуш.)
Т.	па́льчыкавым	па́льчыкавай па́льчыкаваю	па́льчыкавым	па́льчыкавымі
М.	па́льчыкавым	па́льчыкавай	па́льчыкавым	па́льчыкавых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Па́льчыкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

пальшчы́зна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum