Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

палымні́стасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

палымні́сты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	палымні́сты	палымні́стая	палымні́стае	палымні́стыя
Р.	палымні́стага	палымні́стай палымні́стае	палымні́стага	палымні́стых
Д.	палымні́стаму	палымні́стай	палымні́стаму	палымні́стым
В.	палымні́сты (неадуш.) палымні́стага (адуш.)	палымні́стую	палымні́стае	палымні́стыя (неадуш.) палымні́стых (адуш.)
Т.	палымні́стым	палымні́стай палымні́стаю	палымні́стым	палымні́стымі
М.	палымні́стым	палымні́стай	палымні́стым	палымні́стых

Крыніцы: piskunou2012.

палымя́на

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
палымя́на	палымя́ней	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

палымя́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

палымя́ністы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	палымя́ністы	палымя́ністая	палымя́ністае	палымя́ністыя
Р.	палымя́ністага	палымя́ністай палымя́ністае	палымя́ністага	палымя́ністых
Д.	палымя́ністаму	палымя́ністай	палымя́ністаму	палымя́ністым
В.	палымя́ністы (неадуш.) палымя́ністага (адуш.)	палымя́ністую	палымя́ністае	палымя́ністыя (неадуш.) палымя́ністых (адуш.)
Т.	палымя́ністым	палымя́ністай палымя́ністаю	палымя́ністым	палымя́ністымі
М.	палымя́ністым	палымя́ністай	палымя́ністым	палымя́ністых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

палымя́нскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	палымя́нскі	палымя́нская	палымя́нскае	палымя́нскія
Р.	палымя́нскага	палымя́нскай палымя́нскае	палымя́нскага	палымя́нскіх
Д.	палымя́нскаму	палымя́нскай	палымя́нскаму	палымя́нскім
В.	палымя́нскі (неадуш.) палымя́нскага (адуш.)	палымя́нскую	палымя́нскае	палымя́нскія (неадуш.) палымя́нскіх (адуш.)
Т.	палымя́нскім	палымя́нскай палымя́нскаю	палымя́нскім	палымя́нскімі
М.	палымя́нскім	палымя́нскай	палымя́нскім	палымя́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

палымя́ны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	палымя́ны	палымя́ная	палымя́нае	палымя́ныя
Р.	палымя́нага	палымя́най палымя́нае	палымя́нага	палымя́ных
Д.	палымя́наму	палымя́най	палымя́наму	палымя́ным
В.	палымя́ны (неадуш.) палымя́нага (адуш.)	палымя́ную	палымя́нае	палымя́ныя (неадуш.) палымя́ных (адуш.)
Т.	палымя́ным	палымя́най палымя́наю	палымя́ным	палымя́нымі
М.	палымя́ным	палымя́най	палымя́ным	палымя́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

палымя́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	палымя́ны	палымя́ная	палымя́нае	палымя́ныя
Р.	палымя́нага	палымя́най палымя́нае	палымя́нага	палымя́ных
Д.	палымя́наму	палымя́най	палымя́наму	палымя́ным
В.	палымя́ны (неадуш.) палымя́нага (адуш.)	палымя́ную	палымя́нае	палымя́ныя (неадуш.) палымя́ных (адуш.)
Т.	палымя́ным	палымя́най палымя́наю	палымя́ным	палымя́нымі
М.	палымя́ным	палымя́най	палымя́ным	палымя́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

палы́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

палы́наўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum