Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

зво́льнены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зво́льнены зво́льненая зво́льненае зво́льненыя
Р. зво́льненага зво́льненай
зво́льненае
зво́льненага зво́льненых
Д. зво́льненаму зво́льненай зво́льненаму зво́льненым
В. зво́льнены (неадуш.)
зво́льненага (адуш.)
зво́льненую зво́льненае зво́льненыя (неадуш.)
зво́льненых (адуш.)
Т. зво́льненым зво́льненай
зво́льненаю
зво́льненым зво́льненымі
М. зво́льненым зво́льненай зво́льненым зво́льненых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

зво́льнены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зво́льнены зво́льненая зво́льненае зво́льненыя
Р. зво́льненага зво́льненай
зво́льненае
зво́льненага зво́льненых
Д. зво́льненаму зво́льненай зво́льненаму зво́льненым
В. зво́льнены (неадуш.)
зво́льненага (адуш.)
зво́льненую зво́льненае зво́льненыя (неадуш.)
зво́льненых (адуш.)
Т. зво́льненым зво́льненай
зво́льненаю
зво́льненым зво́льненымі
М. зво́льненым зво́льненай зво́льненым зво́льненых

Кароткая форма: зво́льнена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

зво́льніцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зво́льнюся зво́льнімся
2-я ас. зво́льнішся зво́льніцеся
3-я ас. зво́льніцца зво́льняцца
Прошлы час
м. зво́льніўся зво́льніліся
ж. зво́льнілася
н. зво́льнілася
Загадны лад
2-я ас. зво́льніся зво́льніцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час зво́льніўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зво́льніць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зво́льню зво́льнім
2-я ас. зво́льніш зво́льніце
3-я ас. зво́льніць зво́льняць
Прошлы час
м. зво́льніў зво́льнілі
ж. зво́льніла
н. зво́льніла
Загадны лад
2-я ас. зво́льні зво́льніце
Дзеепрыслоўе
прош. час зво́льніўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зво́н

‘гук; гудзенне насякомых’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. зво́н
Р. зво́ну
Д. зво́ну
В. зво́н
Т. зво́нам
М. зво́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зво́н

‘ударны сігнальны інструмент’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. зво́н званы́
Р. зво́на звано́ў
Д. зво́ну звана́м
В. зво́н званы́
Т. зво́нам звана́мі
М. зво́не звана́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зво́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зво́навы зво́навая зво́навае зво́навыя
Р. зво́навага зво́навай
зво́навае
зво́навага зво́навых
Д. зво́наваму зво́навай зво́наваму зво́навым
В. зво́навы (неадуш.)
зво́навага (адуш.)
зво́навую зво́навае зво́навыя (неадуш.)
зво́навых (адуш.)
Т. зво́навым зво́навай
зво́наваю
зво́навым зво́навымі
М. зво́навым зво́навай зво́навым зво́навых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

звонападо́бны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. звонападо́бны звонападо́бная звонападо́бнае звонападо́бныя
Р. звонападо́бнага звонападо́бнай
звонападо́бнае
звонападо́бнага звонападо́бных
Д. звонападо́бнаму звонападо́бнай звонападо́бнаму звонападо́бным
В. звонападо́бны (неадуш.)
звонападо́бнага (адуш.)
звонападо́бную звонападо́бнае звонападо́бныя (неадуш.)
звонападо́бных (адуш.)
Т. звонападо́бным звонападо́бнай
звонападо́бнаю
звонападо́бным звонападо́бнымі
М. звонападо́бным звонападо́бнай звонападо́бным звонападо́бных

Крыніцы: piskunou2012.

зво́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. зво́нка зво́нкі
Р. зво́нкі зво́нак
Д. зво́нцы зво́нкам
В. зво́нку зво́нкі
Т. зво́нкай
зво́нкаю
зво́нкамі
М. зво́нцы зво́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Зво́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Зво́нка
Р. Зво́нкі
Д. Зво́нцы
В. Зво́нку
Т. Зво́нкай
Зво́нкаю
М. Зво́нцы